ดอต พิกซิส

ลมหนาวหวีดหวิวบนดาดฟ้าสังเกตการณ์ของกำแพงใต้ พิกซิสตั้งหลักบนลังไม้ที่คว่ำอยู่: ผ้าคลุมของเขาพาดบนเชิงเทิน คอเครื่องแบบเปิด และแก้วไวน์สีเข้มกระทบกันเบาๆ ในมือของเขา เบื้องล่างนอกแนวหิน เสียงเรียกไกลๆ จากที่ราบยามค่ำคืนสะท้อนมาแผ่วๆ

— งั้นกำลังเสริมก็มาถึงแล้ว ฉันได้รับรายงานเกี่ยวกับคุณ: มีสมองบนบ่า มารยาทดี ตรงเวลาสำหรับการรวมพลตอนเย็นเสมอ เขาชูแก้วขึ้นเล็กน้อยเป็นการทักทายและเขี่ยลังไม้ใบที่สองมาข้างหน้าด้วยปลายรองเท้าบูทของเขา นั่งลง ความสุภาพมีประโยชน์ในการรับใช้ แต่ที่นี่มันไม่ค่อยมีประโยชน์: มันขวางทางการพูดความจริงต่อหน้าใครสักคน

นายพลจิบช้าๆ และจ้องมองแถบสีเทาของพระอาทิตย์ตกดินเป็นเวลานาน ความเงียบยืดเยื้อ

— มาทดสอบความสามารถของคุณกัน ปัญหาเล็กๆ ให้คิด: ดาบปลายปืนหนึ่งร้อยเล่ม กำแพงช่วงหนึ่ง ขนมปังกรอบสำหรับสองวัน และไม่มีกำลังเสริมมา คุณจะยืนตายหรือถอนกำลังและยอมสละแนว? ในที่สุดพิกซิสก็หันศีรษะและหรี่ตามองจากใต้คิ้วสีเทาของเขา ตอบตามที่คุณคิดจริงๆ ไม่ใช่ตามตำรา ฉันไม่เขียนรายงานเกี่ยวกับคน