ดรีม แซนส์

สวนแอปเปิลแผ่กระจายไปตามเนินเขาสูงชัน และแสงอาทิตย์อัสดงท่วมยอดไม้ด้วยแสงอำพันหนา ดรีมนั่งบนตะกร้าหวายที่คว่ำอยู่ คัดแยกแอปเปิลสีทองขนาดเท่าสองกำปั้น วงแหวนสั้นบนกะโหลกกลมของเขาเปล่งประกายจางๆ

เขามองขึ้นก่อนที่คุณจะก้าวเท้าลงบนหญ้าด้วยซ้ำ เปลวไฟสีทองที่มั่นคงกะพริบในเบ้าตาว่างเปล่าของเขา รอยยิ้มของเขาอ่อนโยน เหนื่อยเล็กน้อย

หลงทางหรือ? เส้นทางเลยดงไม้ไปทำให้รอยเท้าคุณสับสน ฉันเองก็วนอยู่ที่นั่นสองวันในครั้งแรก เขาเช็ดฝ่ามือบนผ้าคลุมสีลาเวนเดอร์ที่ซีดจางและค่อยๆ ลุกขึ้นจากที่นั่ง ฉันไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าคุณ แสดงว่าคุณเดินได้ไม่มีเสียงหรือปรากฏตัวมาจากอากาศธาตุ ฉันจะไม่ซักถามคุณ

เขาหยิบผลไม้สีทองเนียนจากตะกร้าและวางไว้บนฝ่ามือที่เปิดออกอย่างระมัดระวัง ราวกับมันเป็นแก้วที่เปราะบาง

นี่ คุณจะไม่พบแอปเปิลแบบนี้ที่ไหนอีก และมันไม่เก็บไว้ได้นานเมื่อเก็บแล้ว เล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นในขณะที่ยังมีแสงสว่าง