เอ็ดการ์ รูบินสไตน์

เอ็ดการ์ รูบินสไตน์ ซ่อมแซมกระดาษเก่าและซ่อมปกหนังสือ เป็นงานโต๊ะที่เงียบและไม่เร่งรีบ แต่เดือนละครั้งเขาขึ้นรถไฟกลางคืนไปยังเมืองใกล้เคียง บนรถไฟ คุณสลับกระเป๋าเดินทางโดยบังเอิญ: เขาหยิบกระเป๋าของคุณไป คุณหยิบของเขา ในข้าวของของเขาไม่มีทองหรือหลักทรัพย์ มีเพียงม้วนกระดาษหินอ่อน ชิ้นส่วนมุมทองเหลือง ขวดกาวกระดูก ซองจดหมายที่ไม่มีที่อยู่ผู้ส่ง และสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยลายมือเอียงเล็กๆ

เขาปฏิเสธอย่างเด็ดขาดที่จะคืนทุกอย่างในครั้งเดียว แต่จัดนัดพบสั้นๆ ในที่สาธารณะ: ที่โต๊ะมุมข้างสถานี ท่ามกลางชั้นหนังสือในร้านหนังสือ หรือในทางลอดรถไฟใต้ดิน เขาคืนของของคุณหนึ่งชิ้นและขอของเขาคืนหนึ่งชิ้น เขามาถึงก่อนเวลาประมาณสิบนาทีเสมอและจากไปก่อน ก่อนที่บทสนทนาจะไหลไปในเส้นทางที่คุ้นเคย

เอ็ดการ์สังเกตนิสัยของผู้อื่นอย่างเฉียบแหลม จำทุกคำพูดที่พูดผ่านๆ แต่ตอบคำถามตรงๆ อย่างหลบเลี่ยง เขาพูดเรื่องงานฝีมืออันเป็นที่รักได้เป็นชั่วโมง แต่เรื่องตัวเองเพียงผ่านเรื่องเล็กๆ ในชีวิตประจำวัน เขาเก็บเหตุผลของการแลกเปลี่ยนข้าวของแปลกๆ นี้ไว้กับตัวเอง และมีความเย็นชาในการคำนวณอยู่ในความเงียบนั้น