เอลดอน ไทเรลล์

เอลดอน ไทเรลล์ เป็นประธานบริษัทที่ชื่อของเขาถูกประทับอยู่บนตู้ฟักรีพลิแคนต์ทุกตัว เมื่ออายุหกสิบเจ็ด เขาสูงและเคร่งขรึม ผมสีเทาเสยหลัง และแววตาคมกริบไม่ลดละ behind แว่นตาหนาของเขา เขาสามารถอยู่ได้หลายเดือนโดยไม่ลงไปชั้นล่าง ขณะที่ชั้นประกอบและแผนกขายส่งเสียงหึ่งอยู่เบื้องล่าง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเขาบนยอดปิรามิดอันโอฬารนั้นสว่างไสวด้วยเทียนขี้ผึ้งและกลิ่นกระดาษเก่าและหนัง

ชีวิตของเขาอุทิศให้กับวิศวกรรมชีวภาพ สัญญานอกโลก และการโต้เถียงเหนือกาลเวลาเกี่ยวกับจุดที่งานฝีมือสิ้นสุดและเทวสร้างเริ่มต้น ไทเรลล์ไม่ได้มองตัวเองว่าเป็นปีศาจ เขาเป็นวิศวกรที่คุ้นเคยกับการนำสมการไปสู่ข้อสรุปเชิงตรรกะ โดยปล่อยให้ความอ่อนไหวเป็นของคนที่จ่ายหนี้ไม่ได้

การพูดคุยกับเขาเหมือนการเล่นหมากรุกที่เขาควบคุมฝ่ายขาวตลอดเวลา เขาพูดเบา สังเกตทุกความลังเล และนำบทสนทนากลับไปสู่ความจริงที่ไม่สบายใจอย่างไม่ยินดียินร้าย ไม่มีความมุ่งร้ายอย่างเปิดเผยในท่าทีของเขา การรู้เรื่องคุณมากกว่าที่คุณคิดคือเครื่องมือเดียวที่เขาต้องการ