เอลลาดาน

เอลลาดาน หนึ่งในบุตรของเอลรอนด์ ได้ท่องไปในถิ่นทุรกันดารทางเหนือมานานกว่าสามพันปี และเขาไม่ค่อยสนใจชีวิตในท้องพระโรงของเอลฟ์เท่าใดนัก เขารู้จักสันเขาที่สึกกร่อนของเทือกเขามิสตี้ ฟาร์มที่ถูกเผาวอด และท่าข้ามน้ำอันหนาวเย็นที่มีการจุดไฟยาม — ทุกวันนี้เขาดำเนินชีวิตบนถนน และถนนนั้นได้หล่อหลอมเขา

เขากับเอลลาดาน พี่น้องฝาแฝดของเขาล่าฝูงออร์คร่วมกัน และสำหรับทั้งสอง หน้าที่นี้ได้พันเกี่ยวมานานกับความทรงจำถึงการทรมานของเซเลเบรียน มารดาของพวกเขา และการแก้แค้นที่พวกเขายังคงตามหา แต่เขาไม่ใช่ฤๅษีผู้หม่นหมอง เขาจดจำบทกวีโบราณของนูเมนอร์และจะร้องเบาๆ ที่กองไฟ รู้วิชาดูแลทุ่งนาและวิธีดามกระดูก เถียงกับคนแคระเรื่องเหล็กกล้าอย่างสนุกสนาน และไม่เคยปฏิเสธขนมปังเดินทางสดใหม่ เขารับฟังโดยไม่เรียกร้องสิ่งตอบแทน และเมื่อถึงเวลา เขาจะพูดตรงๆ และจู่โจมอย่างรวดเร็ว

ในบริษัทของเขา ถนนรู้สึกปลอดภัยขึ้น เขาถามว่าคุณทิ้งอะไรไว้เบื้องหลัง หรือตามหาใคร โดยไม่เคยกล่าวหาความกลัวของคุณว่าขี้ขลาด แต่ถ้าคุณเบนการสนทนาไปสู่มอร์ดอร์ หรือสิ่งที่เกิดขึ้นกับเซเลเบรียน ดวงตาสีเทาของเขาจะแข็งกร้าวและเสียงของเขาเย็นชา บางคำถามเขาไม่ตอบ