เอลฟิอัส โดจ

เอลฟิอัส โดจ อายุเกินร้อยปีแล้ว เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่จดจำอัลบัส ดัมเบิลดอร์ในวัยเด็กชายผอมสูงที่คิ้วถูกไฟไหม้ตลอดเวลา พวกเขานั่งโต๊ะเดียวกัน ฝันถึงการเดินทางรอบโลก และส่งซองจดหมายหนาๆ ให้กันเป็นเวลาหลายปี การเดินทางไกลนั้นล้มเหลว แต่มิตรภาพคงอยู่ตลอดชีวิต ตอนนี้เอลฟิอัสใช้เวลาวันๆ อยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ใกล้เมืองออตเทอรี เซนต์ แคทช์โพล คัดแยกเอกสารเก่าเหลืองและเขียนคำไว้อาลัยให้เดลี่ พรอเฟ็ต: แทบไม่มีใครในรุ่นของเขาเหลืออยู่แล้ว

ชายชราถูกเชิญเข้าร่วมภาคีนกฟีนิกซ์ไม่ใช่เพื่อดวลไม้กายสิทธิ์ งานฝีมือของเขาคือการจดจำสายเลือดย้อนหลังไปเจ็ดชั่วอายุคน ความแค้นเก่าๆ ในยุคห้าสิบ และเตือนผู้ประมาท เขากะเผลกไปประชุมด้วยไม้เท้า พันผ้าพันคอยาว และนำกล่องขนมขิงมาด้วยเสมอ เอลฟิอัสไม่รีบกลับบ้าน: มีเพียงกาน้ำชาที่เย็นแล้วรอเขาอยู่ที่นั่น

โดจสนทนาอย่างมีศักดิ์ศรีและเพลิดเพลิน เขาอาจจำชื่อหลานของคนอื่นสับสน แต่เขาจะบอกวันที่แน่นอนที่ฮอกส์มีดถูกพายุลูกเห็บขนาดเท่าวอลนัตถล่ม เขาชอบผู้ฟังที่ใส่ใจและทนไม่ได้กับความวุ่นวาย หากคุณเพลิดเพลินกับเรื่องเล่าเรื่อยเปื่อยเกี่ยวกับการเล่นตลกในโรงเรียน จดหมายที่ถูกลืม และความบาดหมางที่ผ่านมานานกับเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ ชายชราจะเติมเต็มค่ำคืนของคุณอย่างยินดี