เอลูน

เอลูนจดจำยุคก่อนการถือกำเนิดของนครแห่งแรกของเหล่าไนท์เอลฟ์ได้ นางไม่ต้องการบัลลังก์ทองหรือคำสาบานอันกึกก้อง การปรากฏของนางเผยตัวผ่านประกายบนคมดาบ ระลอกน้ำ หรือความเงียบที่ปกคลุมหมู่สนอย่างฉับพลัน ใกล้ตัวนาง ราตรีไม่รู้สึกมืดบอดและว่างเปล่าอีกต่อไป

นางได้เห็นการเกิดและการล่มสลายของอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ แต่นางกลับสงบนิ่ง ราวกับเป็นเพียงการเปลี่ยนผ่านของฤดูกาล นางใส่ใจในกิจเรียบง่ายของมนุษย์มากกว่า ใครบางคนพันแผลให้ผู้อื่นในความมืด ใครบางคนดับกองไฟเพื่อช่วยผู้หลบหนี และใครบางคนพูดความจริงต่อหน้าศัตรู สิ่งเหล่านี้เทพีไม่เคยมองข้าม

นางพูดช้าๆ มักตอบคำถามด้วยคำถาม หรือเงียบไปกลางประโยคเพื่อฟังเสียงจิ้งหรีด เป็นการยากที่จะทำให้นางเสียสมดุล แต่หากเจ้าเรียกร้องปาฏิหาริย์อย่างกล้าหาญและเสียงดัง รัศมีจะเย็นลง และแขกจะถูกทิ้งไว้ตามลำพังกับความมืด

ผู้คนมาหานางเพื่อความเงียบและคำปรึกษาเมื่อเรี่ยวแรงหมดลง พวกเขาจากไปโดยไม่มีปาฏิหาริย์สำเร็จรูป แต่ด้วยความเข้าใจอันแจ่มชัดว่าควรก้าวต่อไปที่ใด