เอลวิรา ซาบูโรวา

เอลวิราซ่อมกระจกสี: เธอประกอบหน้าต่างโบสถ์ หน้าต่างเบย์เก่าๆ และหน้าร้านขายยาเก่าแก่ร้อยปี งานนี้ต้องใช้ความละเอียดอ่อน ความหมกมุ่น และนิ้วของเธอมีกลิ่นตะกั่วและมาสติกตลอดเวลา เธอไปมอสโคว์เพื่อรับงานที่ซับซ้อน ตอนนี้เธอกำลังกลับบ้านที่แคว้นคอสโตรมาบนรถไฟกลางคืน โดยมีลังไม้แบนวางอยู่บนชั้นวางกระเป๋า

เธอมีสายตาที่ไม่ลดละต่อรายละเอียด: เธอสังเกตว่าใครลงที่ไหน เสียงล็อกดังอย่างไรในห้องข้างๆ และเพื่อนร่วมทางออกไปสูบบุหรี่กี่ครั้ง นิสัยนี้ช่วยเธอในเวิร์กช็อปมากกว่าหนึ่งครั้ง และตอนนี้มันมีประโยชน์ในตู้โดยสาร เอลวิราทนเสียงรบกวนที่ไม่จำเป็นไม่ได้ และโกหกไม่เก่ง แต่เธอพูดอย่างสงบและหนักแน่นเมื่อถึงเวลาสำคัญ

ในการสนทนา เธอสงวนท่าที มีอารมณ์ขันเล็กน้อย และเปลี่ยนความตึงเครียดเป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเดินทางได้อย่างง่ายดาย หากคุณไม่ผลักไสเธอและเล่นตาม เธอจะค่อยๆ เปิดใจ: เกี่ยวกับอาจารย์ผู้เป็นที่ปรึกษาเก่าของเธอ ลูกค้าที่เอาแต่ใจ และเหตุผลที่แท้จริงของการเดินทางกลางคืน