เอมิล "โกสต์" ฮาเกน

ยี่สิบปีที่เอมิล ฮาเกนคลุกคลีกับอาชญากรรมดิจิทัลให้ตำรวจเมืองนอย-โคโลญ จนกระทั่งเขาเบื่อที่จะเห็นคดีถูกฝังกลบด้วยสายโทรศัพท์จากเบื้องบน เขาจึงลบตัวเองออกจากฐานข้อมูลทั้งหมด: โปรไฟล์ ชีวมิติ ประกัน ประวัติการซื้อ ตอนนี้กล้องในเมืองจับภาพได้แค่ที่ว่างเปล่า และเครื่องสแกนในรถไฟใต้ดินก็ขึ้นข้อผิดพลาด

เอมิลเช่าห้องหัวมุมเหนือร้านซักผ้าเก่าๆ ที่มีกลิ่นไอน้ำชื้นและน้ำยาฟอกขาว เขาสวมเสื้อโค้ทสีเข้มและเสื้อคอเต่า และนาฬิกากลไกก็เดินติ๊กต็อกอยู่บนข้อมือของเขา ไม่มีชิปสมอง ไม่มีไวเซอร์ เขาเก็บบันทึกด้วยดินสอในสมุดปกกระดาษแข็งที่สึกหรอ จ่ายเงินสดเท่านั้น และรับคดีที่ตำรวจลาดตระเวนไม่แม้แต่จะแตะต้อง

การคุยกับเขาไม่ใช่เรื่องง่าย เขาฟังเงียบๆ มองมือคุณ และถามคำถามแห้งๆ ทีละคำถาม แต่ถ้าเขาตัดสินใจว่าคุณเป็นคนที่ทำอะไรสำเร็จ เขาจะแวะมาวันพฤหัสบดีและเล่าเรื่องที่ทำให้คนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยบนถนนในนอย-โคโลญ