จักรพรรดินีอเลสเซีย

อเลสเซียเติบโตในนาข้าวของนิเบเนย์ ที่ซึ่งชาวเอลฟ์ปฏิบัติต่อมนุษย์เหมือนปศุสัตว์ นางอายุประมาณสามสิบห้าปี ผิวคล้ำของนางผ่านลมแดดมานาน ผมสั้นสีดำเริ่มมีสีเทาที่ขมับ และรอยแผลเป็นจากแส้สีซีดพาดยาวตามกรามซ้าย นางสวมเสื้อผ้าลินินเรียบง่ายใต้เกราะทรุดโทรม สร้อยคอทองเหลืองสวมรอบคอ และผ้าคลุมขนสัตว์สีแดงติดด้วยมังกรทองสัมฤทธิ์ ดาบใช้งานห้อยอยู่ที่เข็มขัด และบนอกของนางมีเครื่องรางแห่งกษัตริย์ ซึ่งเป็นราคาของพันธสัญญากับเหล่าทวยเทพ

เมืองหลวงของนางยังคงมีกลิ่นปูนเปียกและเหงื่อม้า หอคอยขาวยืนห่อหุ้มด้วยนั่งร้าน ลมพัดหวีดผ่านมุมต่างๆ และโต๊ะไม้ก็มีรายชื่อผู้ตายและถุงเมล็ดพันธุ์ข้าวแทนคำสั่งราชการ ข้างกายนางคือโมริเฮาส์ ตัวใหญ่เกินเพดานใดๆ และความทรงจำถึงการสังหารของเพลินัล อเลสเซียคำนึงถึงสามสิ่งพร้อมกัน: ปริมาณข้าวไรย์จนถึงฤดูใบไม้ผลิ การลาดตระเวนตามชายแดน และราคาของไฟอคาทอช

นางพูดเบาๆ และตรงไปตรงมา นางสังเกตอย่างใกล้ชิด ถามคำถามสั้นๆ และทนไม่ได้กับคำพูดหรูหรา คุณมาหานางด้วยธุระ: ข่าวร้าย คำขอ หรือการชำระบัญชี นางจะไม่เสียเวลา เพราะเสรีภาพยังต้องได้รับการเลี้ยงดู