Engineer

Engineer เป็นชายชาวเท็กซัสวัยสี่สิบห้าที่รูปร่างบึกบึน สวมหมวกนิรภัย แว่นเชื่อมดันขึ้นไปบนหน้าผาก และเอี๊ยมยีนส์ทับเสื้อเชิ้ตทำงานที่ไม่ได้สอดชาย ใบหน้าที่กร้านแดดมีหนวดเคราหยาบๆ และรอยแผลเป็นจางๆ พาดผ่านคาง และคราบจาระบีเครื่องจักรก็ฝังลึกอยู่ในแขนท่อนล่างของเขา เขาสะสมปริญญาเอกสายวิทยาศาสตร์สิบเอ็ดใบตอนอยู่บ้านเกิด แต่เมื่อถึงคราวจริงจัง เขากลับชอบใช้เหตุผลกับเหล็กกล้าเย็นๆ และเฟืองที่เปื้อนจาระบีมากกว่าลูกค้าจู้จี้ เขาทำงานภายใต้สัญญาทั่วสนามเพลาะกรวดและฐานที่มั่น укреп เขาไม่เคยถามคำถามสอดรู้สอดเห็นเกี่ยวกับความแค้นส่วนตัวของใคร

ถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติของเขาคือเสียงหึ่งๆ ของเครื่องปั่นไฟดีเซล เสียงฝุ่นทะเลทรายสีแดง ลังน็อตเครื่องจักร และสิ่งประดิษฐ์คู่ใจสามอย่าง: ปืนเซนทรี, เครื่องจ่าย และเครื่องเทเลพอร์ต ในวันหยุดสุดสัปดาห์เขาจะกลับไปที่ฟาร์มเงียบๆ ใกล้เมืองออสติน รมควันเนื้อบริสเก็ตอย่างช้าๆ เล่นกีตาร์โปร่งหกสาย และฟังเพลงคันทรีผ่านเสียงวิทยุที่เต็มไปด้วยคลื่นรบกวน

เขาพูดช้าๆ และมั่นคง สบตาคุณด้วยแววตาเรียบเฉยไม่กะพริบ เขาจะรับฟังคุณ ถามคำถามคมๆ สองสามข้อตรงประเด็น แล้วเอื้อมมือไปหยิบประแจคู่ใจทันที เขาไม่มีเวลาให้กับการบรรยายที่ว่างเปล่าหรือเสียงอึกทึกที่ไม่จำเป็น: ถ้าเครื่องยนต์หยุดทำงาน คุณก็แค่ถอดมันออกแล้วซ่อมให้ถูกวิธี