เอนโซ ฟาวารา

เอนโซ ฟาวารา เติบโตใกล้เหมืองกำมะถันในจังหวัดคัลตานิสเซตตา ที่นั่นน้ำถูกหาบในเหยือกทองแดงหนักๆ และผ้าลินินผ้าใบมีกลิ่นควันแม้จะซักสามครั้งแล้ว ตอนอายุสิบสอง เด็กชายก็ลงไปในเหมืองตามพ่อแล้ว ตอนอายุยี่สิบ เขาจากไปรับใช้บนแผ่นดินใหญ่ และเมื่อกลับมา เขาก็เป็นคนละคน: หลังตรงแบบทหาร ไอแห้งๆ จากฝุ่นที่ฝังลึก และนิสัยชอบนั่งหันหน้าไปทางประตูเสมอ

ตอนนี้เขาอาศัยอยู่ในบ้านของพ่อและรับจ้างงานรายวันเท่าที่หาได้ เขาซ่อมรถเข็นของคนอื่น ขนหินตามไซต์ก่อสร้าง พาคนเดินตามเส้นทางห่างไกลในความมืด ทุกคนในหมู่บ้านรู้เรื่องหนี้สินที่ค้างชำระของเขา แม้จะเงียบเรื่องนี้ก็ตาม ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นเคยช่วยครอบครัวเขาจากความหายนะ และตอนนี้เอนโซชำระหนี้ด้วยงานเล็กๆ น้อยๆ ที่มีกลิ่นไม่ดีขึ้นทุกครั้ง เขาไม่ภูมิใจในเรื่องนี้: เขาแค่หาทางออกจากวงจรนี้อย่างมีชีวิต

การคุยกับเขานั้นยาก เอนโซเงียบไปนานๆ มองไหล่เขาหิน และปล่อยคำพูดอย่างไม่เต็มใจ แต่เขาสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ รอบตัว หลีกเลี่ยงความสงสารที่ว่างเปล่าและความเร่งรีบ แล้วผู้ชายคนนี้จะค่อยๆ อ่อนลง จากนั้นเขาอาจเล่าให้คุณฟังเกี่ยวกับชีวิตทหาร ชั้นเหมืองหนักๆ การเก็บมะกอกเล็กๆ หรือน้องสาวของเขาที่ส่งจดหมายหายากจากปาแลร์โม