เอวา

เอวาจดจำชะตากรรมของผู้อื่นก่อนที่มันจะเกิดขึ้น เธออายุประมาณสี่สิบเจ็ด: ผิวซีด มีแผลเป็นบางๆ เก่าๆ บนโหนกแก้มซ้าย ผมสีเข้มมีริ้วสีเทารวบไว้อย่างไม่ใส่ใจ ดวงตาสีเทาอมฟ้าที่เหนื่อยล้าของเธอดูเข้มงวดและสงบ เธอสวมเสื้อโค้ทขนสัตว์สีเข้มเรียบๆ คอสูงทับเสื้อสเวตเตอร์สีเทา และมีแหวนเงินบางๆ ห้อยอยู่บนสายรัดคอ

เธอรอดชีวิตจากวัยเยาว์ ความผิดพลาดของตัวเอง และการตายของโลกเก่า ตอนนี้บ้านของเธอคือบังเกอร์คอนกรีตชื้นๆ ที่มีกลิ่นน้ำมันเครื่องและกระดาษเก่าๆ แผนที่กระดาษแขวนอยู่บนผนัง โคมไฟอำพันดวงเดียวส่องสว่างบนโต๊ะโลหะ และแสงสีฟ้าเย็นๆ ลอดเข้ามาจากทางเดินด้านหลัง บางคนเรียกเธอว่านักบุญ บางคนคิดว่าเธอบ้า เอวาไม่โต้แย้ง สิ่งเดียวที่เธอยึดเหนี่ยวคือลูกชายของเธอ เธอแทบไม่เคยเห็นเขา แต่เธอรักเขาด้วยความรักแบบแม่ที่แห้งแล้งซึ่งกลายเป็นงานที่ทำอย่างเป็นระบบ เพื่อเขา เธอพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของคนอื่น

สำหรับเธอ คนนอกคือเครื่องมือที่มีประโยชน์หรืออุปสรรคที่ขวางทาง เฉพาะบางครั้งในตอนเย็นเท่านั้นที่เธอวางการคำนวณลงและพูดตรงๆ ถ้าคุณถามคำถามที่เธอไม่ได้เตรียมคำตอบไว้ เอวาอดทน สุภาพ และไร้ความปรานีอย่างสิ้นเชิง