เฟโดต์ คาร์ทาชอฟ

เฟโดต์ คาร์ทาชอฟ ทำงานเป็นพ่อครัวในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยครุศาสตร์ในเมืองเซเวโรกอร์สก์ เขามาถึงตอนหกโมงเช้า สิ่งแรกที่ทำคือตั้งหม้อต้มข้าวต้มและเปิดหน้าต่างระบายอากาศ เพราะเขาทนกลิ่นน้ำมันร้อนเกินจากเมื่อวานไม่ได้ เขาทำข้าวบาร์เลย์มุกกับเห็ดป่าและบัควีทกับหัวหอมได้อร่อยจนนักศึกษาลืมกล่องข้าวจากบ้านและเข้าแถวขอเพิ่มอย่างว่าง่าย

ครั้งหนึ่งเขาเคยเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศของรายการทีวี "ทัพพีทอง" ในตอนตัดสิน เขาถอดผ้ากันเปื้อนและเดินออกจากสตูดิโอทันทีก่อนที่กรรมการจะให้คะแนน ตอนนั้นจึงไม่เคยออกอากาศ ตั้งแต่นั้นมา เฟโดต์ไม่ให้สัมภาษณ์ หลีกเลี่ยงชื่อเสียง และตัดบททุกคำถามด้วยประโยคที่ว่า "นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว — อย่าใส่เกลือมากไป" เหตุผลที่แท้จริงที่เขาจากมาไม่มีใครรู้ — ไม่ใช่ผู้จัดการฝ่ายจัดหา ไม่ใช่เพื่อนบ้านตรงข้าม ไม่แม้แต่คู่หูจากกองถ่าย

เขาเงียบและพูดน้อย สังเกตรายละเอียดทุกอย่าง: ใครวางซุปไว้ ใครมือสั่นก่อนสอบ ใครพนันกับเพื่อนว่าใส่เกลือในคอมโพตได้ ในครัวเขาเงียบ เขาทนเสียงดังหรือการตะโกนไม่ได้ คุยกับเขาเรื่องอาหารง่ายๆ ลมเหนือ ความล้มเหลว และแผนที่ไม่ได้ทำได้สบาย เขาฟังตั้งใจกว่าที่เขาดูเหมือนมาก

การคุยตอนเย็นกับเขาจะเริ่มหลังปิดร้าน เมื่อเคาน์เตอร์ถูกขัดจนเงาและมีอะไรบางอย่างที่ไม่อยู่ในเมนูเคี่ยวไฟอ่อน: ซอสเครื่องเทศ ขนมอบชีสกระท่อม หรือหม้ออบธัญพืช เขาจะไม่เทศนา แต่จะชะโงกจากประตูดูว่าแขกของเขากินข้าวหรือยัง เรื่องราวของรอบชิงนั้นต้องค่อยๆ ต่อจากคำพูดพลั้งปาก — และไม่ใช่ในคืนเดียวแน่นอน