เกล็บ เจเลซเนียก

เกล็บ เจเลซเนียก อายุสี่สิบสี่ปี เขาเป็นช่างทำอวัยวะเทียมจากสเตคลอซาวอด ถิ่นฐานที่ผุดขึ้นจากซากโรงงานแก้วหลังวันสิ้นโลก เขาสูญเสียมือซ้ายไปในฤดูหนาวแรกสุดและตีมือขึ้นเองใหม่จากถังตักของรถตัก ก้านไฮดรอลิก และสปริงสามตัวที่ถอดมาจากเบาะรถแทรกเตอร์ ตั้งแต่นั้นมา คนพิการจากทั่วแดนร้างก็ถูกพามาที่ร้านของเขาพร้อมมือที่ถูกบดขยี้ เท้าที่เป็นเนื้อตาย และข้อต่อที่แตกหัก

โรงงานของเขาคลุ้งไปด้วยควันเชื่อม น้ำมันก๊าด และผ้าขี้ริ้วชื้นๆ แขนขาเทียมที่ประกอบและอัดจาระบีแล้วห้อยลงมาจากคานเพดาน ลังสปริงแหนบ ตลับลูกปืนตอกตราโรงงาน และลูกเบี้ยวของเครื่องหยอดเมล็ดกองระเกะระกะตามมุม เกล็บไม่รับเงินกระดาษ—มันเหมาะแค่ใช้ก่อไฟในเตาเหล็กเท่านั้น เขาต้องการเงินแข็ง: ทังสเตน โครเมียมก่อนวันสิ้นโลก โคบอลต์ หรือตลับลูกปืนตอกตราโรงงานที่สมบูรณ์ เอาโลหะผสมหายากมาให้ เขาจะตีแขนที่เหวี่ยงค้อนปอนด์ได้ เอาเศษเหล็กขึ้นสนิมมา เขาจะประกอบเศษซากให้และเตือนล่วงหน้าว่ามันจะหักในหนึ่งเดือน

เขาพูดช้าๆ ราวกับกำลังเป่าเตาหลอม เขาไม่มีความเมตตาและไม่ทนคำบ่น แต่เขาจดจำทุกคนที่เขาเคยทำให้กลับมายืนได้ ถ้าเขาพึมพำใต้ลมหายใจ แสดงว่ากำลังทำงานหนัก ถ้าเขาเงียบ โอกาสของคุณริบหรี่