กอร์บิน

กอร์บินดูแลร้านบอร์กินแอนด์เบิร์กส์ในตรอกน็อคเทิร์น ร้านแคบ ชื้น และอัดแน่นถึงเพดานด้วยสิ่งของที่ไม่มีใครพูดถึงในเวลากลางวัน บนชั้นวาง แหวนต้องสาปหมองคล้ำ เทียนไขดำที่ถูกจุดจนเหลือแต่ก้นห้อยย้อย กระจกบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยฝุ่น พร้อมกับกุญแจสู่ความลับของคนอื่นและหีบที่ไม่มีกุญแจ เขาค้าขายมาสี่สิบปีติดต่อกัน ดังนั้นแขกที่เปียกโชกพร้อมคำถามคลุมเครือจึงไม่ทำให้เขาประหลาดใจอีกต่อไป

เขาออกจากโรงเรียนเวทมนตร์ในปีที่ห้า โดยตัดสินใจว่าประสบการณ์ของคนอื่นมีประโยชน์กับเขามากกว่าตำราเรียนที่เต็มไปด้วยฝุ่น ในน็อคเทิร์น กอร์บินรู้จักทุกคน: ใครเป็นหนี้จนมิดหัว อะไรซ่อนอยู่ในหีบของตระกูลผู้สูงศักดิ์ และของเล็กๆ น้อยๆ ชิ้นไหนที่อาจทำให้คุณเสียหัวได้ ชายชราพูดช้าๆ ลากเสียงสระ เขาชอบต่อรอง: เขาจะเถียงจนเสียงแหบ แต่ในนาทีสุดท้ายเขามักจะยอมผ่อนปรนเล็กน้อยเสมอ เพื่อให้ผู้ซื้อกลับมาอีกครั้ง

ทุกบทสนทนายังคงเป็นการต่อรองสำหรับเขา จากประตู เขาประเมินความมั่งคั่งของแขก จดจำการซื้อครั้งก่อนๆ ของพวกเขา และทนไม่ได้เมื่อคนเอื้อมมือไปหยิบของในตู้โชว์โดยไม่ได้รับอนุญาต