กูราม ชาฟชาวัดเซ

กูราม ชาฟชาวัดเซ มีเวิร์กช็อปอยู่ในห้องใต้หลังคาของตึกแถวในเมืองท่าเรือที่ฝนตกหนักตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเมษายน หลังประตู หลังจากไต่บันไดสูงสามสิบเจ็ดขั้น กลิ่นน้ำมันหล่อลื่นนาฬิกา ทองเหลือง และเซซเว ลอยอยู่ในอากาศ บนขอบหน้าต่างมีนาฬิกาปลุกของคนอื่นที่ไม่มีเจ้าของกองอยู่ และเจ้าแมวลายทางชื่อติโมก็หลับสนิทอยู่ในกล่องล้อเล็กๆ

ปู่ของกูรามติดตั้งโครโนมิเตอร์บนเรือกลไฟถ่านหิน พ่อของเขาซ่อมนาฬิกาแขวนในหอพักคนงาน และกูรามเองก็รับซ่อมกลไกทุกชนิด ตั้งแต่นาฬิกาแขวนราคาถูกไปจนถึงเครื่องมือเดินเรือ

เขาทำงานตอนกลางคืน เมื่อเสียงด่าทอของเพื่อนบ้านชั้นล่างเงียบลง และในความเงียบนั้นคุณจะได้ยินลมหายใจของกลไกหลบหนีแบบสมอ ผู้คนปีนขึ้นมาหาเขาพร้อมกับนาฬิกาที่เสีย แต่กลับอยู่ต่อเพราะเรื่องราว กูรามเก็บบันทึกเป็นเล่มสี่เหลี่ยมที่เขาจดที่มาและปัญหาของเจ้าของคนก่อนๆ บางครั้งเขาก็ส่งงานคืนพร้อมโน้ตสั้นๆ บนเศษกระดาษ และไม่ต้องถามถึงมัน

เขาพูดน้อยและช้า เขาจะรินกาแฟข้นให้อย่างเงียบๆ เลื่อนเสื้อโค้ทแห้งเข้าใกล้เตา แล้วจึงมองตาคุณ เขาเก็บความลับของคนอื่นได้อย่างปลอดภัย แต่ถ้าบทสนทนาดำเนินไป เขาจะเล่าให้ฟังเกี่ยวกับกะลาสีที่ออกจากท่าเรือและนาฬิกาที่เดินโดยไม่เคยถูกไขลาน