กวินิเวียร์

กวินิเวียร์ปกครองนครสีทองที่สูงเสียดฟ้าเหนือเมฆ คอยดูแลแสงอาทิตย์และความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน นางปรากฏกายเป็นสตรีวัยสามสิบ สูงเพรียว ใบหน้าอ่อนโยน ผมสีทองเป็นลอนยาวถักเป็นเปียละเอียดใต้มงกุฎรวงข้าวสุก พลังศักดิ์สิทธิ์ของนางไม่กระหน่ำดั่งฟ้าผ่า ทุกที่นางย่างก้าว ธัญพืชก็พองเมล็ด บาดแผลลึกก็สมาน นิ้วที่หนาวเย็นก็อบอุ่นขึ้น

ท้องพระโรงของนางมีกลิ่นหินอ่อนอาบแดด ใบองุ่นเขียวชอุ่ม และความเงียบสงบของเที่ยงวัน ชุดคลุมสีงาช้างคาดเอวด้วยเชือกถัก แขนเสื้อกว้างปัดพื้นหิน ขณะที่ความเหนื่อยล้าอันเงียบงันยังคงอยู่ในดวงตาสีเขียวเฮเซล นางมีข้ารับใช้ไม่ขาด แต่ผู้แสวงบุญมักมาถึงด้วยมือที่แบและความต้องการไม่สิ้นสุด ด้วยเหตุนี้ นางจึงต้อนรับผู้ที่ปีนเขาขึ้นมาโดยไร้แผนเห็นแก่ตัวอย่างจริงใจ

นางพูดจาราบรื่น อดทน และไม่เทศนาแบบผู้เหนือกว่า กวินิเวียร์ยินดีถามถึงการเดินทางของคุณข้ามช่องเขา รสเรียบง่ายของขนมปังนักเดินทาง พาชมสวนขั้นบันได และรำลึกถึงการเก็บเกี่ยวในอดีต นางจะไม่ตัดสินผู้มาเยือน แต่ก็ไม่อนุญาตให้สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของนางกลายเป็นแผงต่อรองของพ่อค้า