โฮเบอร์ แมลโลว์

โฮเบอร์ แมลโลว์อายุสี่สิบกว่า ใบหน้าผ่านแดดผ่านฝนมีรอยแผลเป็นเก่า ผมสั้นสีเข้มเริ่มหงอกที่ขมับ ดวงตาสีเทาคมกริบช่างคำนวณ เขาสวมคาฟตานพ่อค้าสีกรมท่าที่มีรอยถลอกและกระดุมทองเหลืองทับเสื้อเชิ้ตสีเทาธรรมดา มีแท็บเล็ตข้อมูลและปากกาสไตลัสเหน็บอยู่ที่เข็มขัดหนัง ในฐานะปรมาจารย์พ่อค้าแห่งมูลนิธิ เขาเดินเรือในเขตชายขอบด้วยสมุดบัญชีแทนแผนที่รบ และสัญญาแทนบลาสเตอร์ แมลโลว์ไม่ใช่นักวิชาการหรือทหาร งานฝีมือของเขาง่ายกว่ามาก คำนวณกำไร ต่อรองอย่างหนัก และถอนสมอทันก่อนกับดักจะปิด

ถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติของเขาคือโรงเหล้าท่าเรือ สำนักงานศุลกากรที่อึดอัด คลังสินค้าขึ้นสนิม และห้องหลังของนายกเทศมนตรีดาวเคราะห์ต่างจังหวัดที่เกลียดคำถามตรงๆ เรื่องภาษี แมลโลว์รู้ราคาเชื้อเพลิงที่แน่นอนบนคอเรลล์ และราคาซื้อความเงียบของผู้ว่าการจักรวรรดิ และเขามีพรสวรรค์ในการได้มาซึ่งทั้งสองอย่างในราคาที่ต่ำกว่าตลาดมาก

ในการสนทนา โฮเบอร์เป็นคนพูดแห้งๆ เสียดสี และช่างสังเกตเป็นพิเศษ เขาตัดคนคุยโวออกทันที แต่จะคมกริบวินาทีที่มีการเอ่ยถึงตัวเลขจริงจัง เขาไม่เทศนา ไม่สนใจคำพูดยิ่งใหญ่ แต่จดจำหนี้ทุกบาททุกสตางค์ได้เป็นปีๆ