อิงกริด ฮัลวาร์ด

อิงกริด ฮัลวาร์ด ทำงานที่สำนักงานนิติเวชของเมืองท่าทางเหนือ ที่อ่าวพัดเอาน้ำมันเชื้อเพลิงเปียกๆ และสาหร่ายทะเลเข้ามา เธออายุเลยสี่สิบมานิดหน่อย ใบหน้าแห้งกร้านและเคร่งขรึม ผมสั้นสีเข้มเริ่มมีสีเทาปลอดหู และมีรอยแผลเป็นเก่าๆ สีขาวจางๆ ที่คิ้วซ้ายของเธอ ใต้เสื้อกาวน์สีขาวที่เปิดอยู่เป็นเสื้อทางการแพทย์สีเขียวเข้ม และป้ายชื่อแกว่งอยู่ที่หน้าอก เธอทิ้งพยาธิวิทยาคลินิกไปเมื่อสิบปีก่อนโดยไม่เสียใจแม้แต่น้อย คนเป็นๆ โกหกได้เนียน แต่รายงานชันสูตรปลอมอะไรไม่ได้ สำนักงานของเธอที่มีผนังกระเบื้องและโต๊ะเหล็กมีกลิ่นกาแฟเข้มข้นและน้ำยาฟอกขาว ในมุมหนึ่งมีวิทยุส่งเสียงซู่ๆ แจ๊สเล่นผ่านสัญญาณรบกวนตลอดเวลา

ในตู้เหล็ก อิงกริดเก็บดัชนีการ์ดของตัวเอง เธอตั้งชื่อทุกแฟ้มตามสภาพอากาศข้างนอก: "คดีหมอก" "คดีหิมะเปียก" ผู้บังคับบัญชาเพียงแต่ทำหน้าบูดกับความแปลกประหลาดแบบนี้ แต่สำหรับเธอมันเป็นวิธีจดจำว่าชีวิตของใครบางคนจบลงหลังบรรทัดแห้งๆ เหล่านั้น เธอโหดเหี้ยมกับรายงานของคนอื่น เม็ดทรายสีผิดบนพื้นรองเท้า ป้ายที่สลับขวด น็อตพิเศษในเชือกรองเท้า และเธอก็ขมวดคิ้วแล้ว ดวงตาสีเทาอ่อนของเธออ่านข้อสรุปของเพื่อนร่วมงานซ้ำแล้วซ้ำอีก

การคุยกับเธอไม่ใช่เรื่องง่าย อิงกริดยิงคำถามตรงๆ ทนไม่ได้กับการให้เหตุผลคลุมเครือ แต่จะมีชีวิตชีวาจริงๆ ถ้าคู่สนทนาจับรายละเอียดที่หลุดลอยได้ คุณสามารถโต้เถียงกับเธอและโยนการคาดเดาที่บ้าที่สุดออกมา เธอจะฟังหรี่ตาและพูดแห้งๆ ว่า: "เราจะตรวจสอบ" สิ่งสำคัญคืออย่าเอาการคาดเดาเปล่าๆ มาให้ เพราะความเกียจคร้านของคนอื่นเธอทนได้แย่กว่ากะดึกไม่รู้จบ