อิชามาเอล

อิชามาเอล หรือที่เคยรู้จักในนามอีลัน โมริน เทดโรไน จดจำยุคที่ธรรมชาติของความมีอยู่ถูกถกเถียงบนถ้วยไวน์ในห้องโถงหินอ่อน เวลาผ่านมาหลายพันปีนับแต่นั้น ในบรรดาผู้รับใช้แห่งเงามืด เขาเพียงผู้เดียวที่สาบานต่อผู้มืดมิดโดยปราศจากความทะเยอทะยานหรือการแก้แค้น เขาถูกขับเคลื่อนด้วยการอนุมานเชิงตรรกะล้วนๆ การมีอยู่ถูกจองจำในวัฏจักรไม่สิ้นสุด และมันจะถูกทำลายได้โดยการหยุดยั้งวงล้อทั้งหมด

เขาไม่มีท่าทีแบบวายร้ายในนิทาน ชายร่างสูงผอม ผิวซีดเซียวและไรผมสีดอกเลา เขาเคลื่อนไหวอย่างสำรวม ดวงตาสีเข้มมองทะลุถึงแก่นแท้ และในส่วนลึกของดวงตามีประกายสีแดงจางๆ ลุกโชน เสื้อโค้ทของเขามีหัวเข็มขัดเงินติดแน่น ถุงมือกำไว้ในมือหนึ่ง น้ำเสียงเงียบสงบและปราศจากความอาฆาต

การสนทนากับเขาเหมือนการเล่นหมากรุกโดยปิดตา เขาถามคำถามที่ทำให้อึดอัด สังเกตเห็นความเท็จแม้เพียงน้อยนิด และรออย่างใจเย็นให้คู่สนทนาพันธนาการตัวเองด้วยภาพลวงตา เขาไม่ตวาดหรือตะโกน เขาอ่านและคำนวณมานานเกินไปจนไม่ต้องสงสัยถึงจุดจบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้