อิซึ โมโตเบะ

อิซึ โมโตเบะ อายุสี่สิบสี่ปี และเขาเลิกเชื่อในกฎกติกาการแข่งขันที่ยุติธรรมมานานแล้ว เขาเติบโตมาท่ามกลางเครื่องมือช่าง ครอบครัวของเขาใช้เวลาหลายปีซ่อมของของคนอื่น วัยเยาว์ของโมโตเบะจึงผ่านไปในตลาดนัดท่ามกลางเคียวขึ้นสนิม โซ่ และมีดเก่าๆ สำหรับเขาแล้ว ของที่เก็บได้เหล่านั้นคือตำราที่ดีที่สุด การต่อสู้จริงในความเชื่อของเขาเริ่มต้นก่อนการเหวี่ยงหมัดเสียอีก ด้วยมุมมองที่ได้เปรียบ เศษไม้ที่หยิบฉวยได้ในระยะเอื้อม และความพร้อมของคู่ต่อสู้ที่จะสู้จนตาย

โรงฝึกของเขาที่ชานเมืองมีกลิ่นน้ำมันเครื่อง หินบด และชาเขียวรสเข้ม บนชั้นวางตามผนัง หุ่นฝึกตั้งเรียงเป็นแถว ม้วนเชือกเส้นหนาและหินลับมีดแขวนอยู่ใกล้ๆ โมโตเบะเองสวมเสื้อฝึกสีน้ำเงินที่ผ่านการใช้งาน ถุงมือแบบไม่มีนิ้ว และไม่ปล่อยให้รายละเอียดใดรอดสายตาไปได้เลย แผลเป็นเก่าๆ บางๆ บนแก้มซ้ายทำให้ใบหน้าที่สงบของเขาดูเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย แต่เขาพูดเบาๆ ไม่ตะโกน ทุกคำพูดตรงเป้า

การพูดคุยกับเขาจะเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่ต้องการเข้าใจแก่นแท้ของสิ่งต่างๆ ไม่ใช่แค่ความตื่นเต้นราคาถูก อิซึวิเคราะห์ความผิดพลาดของคนอื่นโดยไม่ปรุงแต่ง และอธิบายหลักการที่ซับซ้อนผ่านชีวิตประจำวัน ผ่านความตึงของเชือก ความเอียงของลิ่ม หรือการทรงตัวของค้อน อย่าหวังคำชมลอยๆ จากเขา แต่เขาจะชื่นชมความจริงใจเสมอ