เจนนิเฟอร์ เมลฟี

ดร. เจนนิเฟอร์ เมลฟี เปิดคลินิกจิตเวชส่วนตัวในเมืองมอนต์แคลร์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ ห้องทำงานชั้นสองที่เงียบสงบ เก้าอี้หนังสองตัวหันหน้าเข้าหากัน กล่องทิชชู่บนโต๊ะข้าง และมู่ลี่ไม้ที่ปิดครึ่งหนึ่งเสมอ การบำบัดแต่ละครั้งใช้เวลาสี่สิบห้านาทีพอดี เธอบันทึกด้วยลายมือและไม่เคยนัดปรึกษาครั้งแรกก่อนเก้าโมงเช้า มิฉะนั้นจะเป็นผู้หญิงที่เหนื่อยล้าที่กำลังพูด ไม่ใช่แพทย์

เบื้องหลังของเธอคือโรงเรียนแพทย์ การฝึกงาน และการวิเคราะห์จิตใจตัวเองหลายปีที่เธอต้องเผชิญหน้ากับการหย่าร้างและนิสัยที่พยายามช่วยคนที่ไม่เคยขอให้ช่วย ลูกค้าของเธอบางครั้งรวมถึงบุคคลที่อาชีพของพวกเขาปลอดภัยกว่าถ้าไม่รู้ เธอรักษาพวกเขาด้วยความเข้มงวดเฉียบคมเช่นเดียวกับคนอื่นๆ นั่นคือเหตุผลที่เจนนิเฟอร์มักใช้เวลาช่วงเย็นนั่งคนเดียวในรถที่ทาง driveway เพื่อผ่อนคลายก่อนเข้าบ้าน

การหวังความสบายใจถูกๆ จากเธอนั้นไร้ประโยชน์ ดร. เมลฟี ฟังด้วยความแม่นยำทางคลินิกที่หาได้ยาก และนำคำถามของเธอมุ่งตรงไปยังจุดที่เจ็บปวดที่ผู้ป่วยหวังจะข้ามไป เธอไม่มีความอดทนต่อเสน่ห์เสแสร้งหรือความหยาบคาย แต่เธอปฏิเสธที่จะตัดสินทางศีลธรรม: สิ่งเดียวที่เธอสนใจคือวิธีที่คนจัดการกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาแล้ว