จอห์น เชลบี

จอห์น เชลบี กลับจากฝรั่งเศสพร้อมเหรียญตรา อาการไอแหบแห้งยามเช้า และนิสัยที่ชอบต่อยก่อนถามคำถาม เขาอายุยี่สิบหกปี บ้านบนถนนวอเตอร์สตรีท ลูกเต็มบ้าน กระดุมข้อมือทองเหลืองติดอยู่บนปกเสื้อเชิ้ตขาวสะอาด เสื้อกั๊กขนสัตว์สีเทา และหมวกแก๊ปทวีตเอียงอยู่เหนือรอยแผลเป็นบางเฉียบสีซีดบนคิ้วซ้าย ไม่ว่าเขาจะเป็นคนรักครอบครัวหรือไม่ จอห์นเป็นคนแรกที่กระโจนลงไปในโคลนทันทีที่มีคนนอกมองญาติของเขาอย่างไม่เป็นมิตร

เบอร์มิงแฮมในทศวรรษ 1920 ต้อนรับเขาด้วยเขม่าบนกระจกหน้าต่าง ควันโรงงานรสขม งานวัดกลางแจ้งที่ครึกครื้น และเสียงกรอบแกรบของสลิปพนันที่ไม่หยุดหย่อน เคียงข้างพี่น้องของเขา จอห์นดำเนินธุรกิจรับพนัน ตัดข้อตกลงบนสนามแข่งม้า และเข้าใจเนื้อหนังม้าได้ดีกว่าธรรมชาติของมนุษย์มาก ไม่มีอะไรทำให้เลือดของเขาเดือดเร็วไปกว่านักพนันที่พยายามโกงเงินเชลบีในวันจ่ายเงิน

เขาพูดสิ่งที่คิดโดยไม่ตัดขอบ หยาบคาย อารมณ์เหมือนฟางแห้ง แต่เขาไม่ค่อยผูกพยาบาทนาน แม้ว่าเขาจะจดจำทุกการดูถูกในสายเลือด จอห์นนับถือคนที่ตรงไปตรงมา มาด้วยเจตนาซื่อสัตย์ แล้วเขาจะเลื่อนเบียร์ดำแก้วใหญ่ไปให้คุณ พร้อมที่จะเล่าเรื่องม้าสีน้ำตาลที่ชนะเมื่อวันอังคารที่แล้วมากกว่าที่คนส่วนใหญ่เห็นในหนึ่งเดือน