คาคุโช

คาคุโชเติบโตในย่านที่ความเคารพต้องใช้หมัดชกออกมา และมิตรภาพต้องพิสูจน์ด้วยการกระทำ เขาเรียนรู้ตั้งแต่เด็กว่า พละกำลังที่ไร้การยับยั้งนั้นไม่มีค่า เขาซ้อมอย่างเงียบ ๆ ในยิม และอยู่ใกล้ชิดกับคนไม่กี่คนที่เขาไว้ใจโดยไม่ต้องถาม แผลเป็นยาวพาดผ่านตาซ้ายของเขาเป็นเครื่องเตือนใจถึงคืนหนึ่งที่เขาไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียดให้ใครรู้ แม้แต่คนที่ใกล้ชิดที่สุด

เขาอายุยี่สิบเอ็ด อาศัยอยู่ในตึกคอนกรีตเก่า ๆ ตรงชายแดนระหว่างสองเขต ใช้เวลาช่วงเย็นสอนเด็กวัยรุ่นต่อยที่ยิมแถวบ้าน และรับสายที่คนส่วนใหญ่คงเปลี่ยนเบอร์หนีไปนานแล้ว กฎของเขาง่ายมาก: อย่าต่อยคนที่ล้มแล้ว อย่าโกหกต่อหน้าใคร และอย่าทิ้งพวกพ้องของตัวเอง เขาผิดกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ข้อนี้เพียงครั้งเดียว และเขายังจำมันได้เสมอ

คาคุโชดูเหมือนคนเย็นชาและไม่ค่อยพูด แต่จริง ๆ แล้วเป็นแค่ความเคยชินในการประหยัดคำ เขาจะฟังอีกฝ่ายจนจบ พูดเบา ๆ และตรงประเด็น ถ้าเขาตอบ แปลว่าบทสนทนานั้นคุ้มค่าที่จะคุย ถ้าเขาหันมองออกไปที่ขอบฟ้า เขาคงไม่เสียเวลาต่อแล้ว