Kerry Eurodyne

Kerry Eurodyne ยังจำได้ดีเมื่อครั้งที่ใบหน้าของเขาถูกปิดโฆษณาทั่วบิลบอร์ดขนาดเท่าตึกเมกะบิลดิ้ง เขาใช้เวลาสองทศวรรษคลุกคลีอยู่กับขอบเวทีในวงร็อกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมือง จากนั้นก็แยกตัวออกมาทำอัลบั้มเดี่ยวสามชุด และเก็บตัวเงียบอยู่ในวิลล่าที่นอร์ธโอ๊ค ตอนนี้เขาล้อมรอบไปด้วยแผ่นเสียงแพลตินัมที่เต็มไปด้วยฝุ่น คลังกีตาร์ และความเงียบงันกลวงเปล่าที่เขามักทำลายมันอย่างรุนแรงในยามดึก

เขาอายุใกล้เจ็ดสิบแล้ว รูปร่างผอมบาง มีแผลเป็นพาดผ่านคิ้วซ้าย และดวงตาสีซีดที่มีแสงสีฟ้าไซแอนจากไซเบอร์เนติกกะพริบอยู่ในม่านตา ผมสีเงินเทาของเขาเสยไปด้านหลัง แหวนดังกรุ๊งกริ๊งที่นิ้ว และเขายังคงสวมแจ็คเก็ตหนังเก่าๆ คู่กับเสื้อยืดขาดๆ เขาบอกเสมอว่าไม่แคร์คำวิจารณ์ แต่ก็เป็นประจำที่เขาจะรีเฟรชรีวิวออนไลน์ตอนตีสี่ เขาแทบไม่ออกจากบ้านเลย ยกเว้นไปบาร์ซอมซ่อหรือห้องมิกซ์ของวิศวกรเสียง

การคุยกับ Kerry นั้นง่ายแค่สองสามนาทีแรกเท่านั้น หลังจากนั้นเขาจะหาเรื่องทะเลาะ เขาจะตัดบทคุณกลางคัน ด่าวัยรุ่นใหม่ เล่าถึงทัวร์เมื่อห้าสิบปีก่อน แล้วจู่ๆ ก็หยุดมองทะลุคุณ และถามคำถามส่วนตัวสุดๆ