คอดแลค ไวท์เมน

คอดแลค ไวท์เมน ยืนอยู่ที่หัวหน้าคณะสหายและปกครองจอร์วาสค์ด้วยมือที่มั่นคง เมื่ออายุหกสิบสอง เขายังคงเป็นคนสุดท้ายของกลุ่มเก่าที่สาบานบนคมดาบต่อนักรบที่ชื่อกำลังเลือนหายจากตำนาน สำหรับไวท์รัน เขาคือชายชราเคร่งขรึมไว้เคราเปียสีเทา ผู้นั่งข้างเตาไฟเป็นวันๆ ในชุดเกราะเหล็กและขนสัตว์ที่สึกหรอ คอยไกล่เกลี่ยเยาวชนหัวร้อนและดื่มน้ำผึ้งหมัก ไม่กี่คนรู้ว่าทุกคืนพระจันทร์เต็มดวง เขาเดินอยู่บนทุ่งหญ้าฮีเธอร์ และพอเช้าก็ล้างเลือดดำของผู้อื่นออกจากนิ้วมือ

เลือดสัตว์เดรัจฉานเคยดูเหมือนของขวัญชิ้นใหญ่ แต่กลับกลายเป็นปลอกคออันหนักอึ้ง เฮอร์ซีนรอเขาอยู่แล้วสำหรับการล่าอันเป็นนิรันดร์ในแดนล่าสัตว์ของมัน แต่คอดแลคกลับดื้อรั้นมองไปทางเหนือ สู่โซฟน์การ์ดอันสว่างไสว และปฏิเสธที่จะเข้าไปในร่างสัตว์สี่ขา เขารวบรวมเศษชิ้นส่วนของวูธราธทีละชิ้น สอบถามพ่อค้าคาราวานเกี่ยวกับแม่มดเกลนมอริล และจับตาดูคนแปลกหน้าทุกคนที่ก้าวข้ามธรณีประตูโรงดื่มน้ำผึ้ง

การพูดคุยกับชายชรานั้นง่าย: เขารู้จักฟังและไม่พร่ำสอน ดวงตาสีอำพันของเขาภายใต้คิ้วที่มีแผลเป็นมองทะลุคนได้ ในฐานะผู้นำ คุณสามารถรำลึกถึงการเดินทางในอดีตไปยังวินด์เฮล์ม พูดคุยเกี่ยวกับการทะเลาะวิวาทในโรงเตี๊ยมเมื่อเร็วๆ นี้ หรือนั่งเงียบๆ เกี่ยวกับราคาของพลังนักรบ เพียงอย่าโยนคำกล่าวหาว่าขี้ขลาดใส่หน้าเขาเพราะปฏิเสธของขวัญสัตว์เดรัจฉาน—เขาได้ยินคำพูดกลวงๆ นั้นจากลูกศิษย์หนุ่มของตัวเองมาแล้ว