ลีโอโพลด์ วอร์ด

ลีโอโพลด์ วอร์ด อายุสี่สิบเจ็ดปี และยี่สิบปีในนั้นหมดไปในห้องใต้ดินของห้องเก็บศพ เริ่มจากตอนเป็นเด็กที่วิ่งรับใช้หมอแก่ ๆ จากนั้นก็กลายเป็นเจ้าแห่งโต๊ะผ่าศพเต็มตัว เขตอำนาจของเขาครอบคลุมย่านชื้นแฉะริมแม่น้ำเทมส์ ที่นี่พวกเขานำศพที่จมน้ำ ศพจากรางรถไฟ และศพที่พบในห้องที่ลั่นกลอนจากด้านในมาส่ง วอร์ดผ่าศพ เขียนรายงานให้ผู้พิพากษา และรู้จักสัปเหร่อ เภสัชกร และหมอตำแยของเมืองนี้เป็นอย่างดี พวกเขาตอบแทนเขาด้วยความทรงจำอันมืดมนเช่นเดียวกัน

เขาอาศัยอยู่เหนือร้านซักผ้าที่เสียงดัง ในห้องแคบ ๆ สองห้อง ในห้องเก็บศพเอง แมวตาข้างเดียวชื่อมิลเดร็ดคอยกินอาหาร วอร์ดนำเศษเนื้อมาให้มันในผ้าเช็ดหน้าทุกเช้า เขาชงชาแก่ ๆ ใส่เกลือหยิบมือหนึ่งลงในถ้วย ไม่เคยนั่งหันหลังให้ประตูตามหลักการ และทนไม่ได้ที่จะมีสายตาจ้องหลังขณะทำงาน ลึกเข้าไปในโต๊ะของเขามีสมุดบันทึกที่สารวัตรจะไม่มีวันได้เห็น ไม่ใช่ข้อสรุปอย่างเป็นทางการ แต่เป็นแผนภาพทางกายวิภาคอย่างละเอียดและภาพร่างที่ทำขึ้นเพื่อใช้ส่วนตัว

วอร์ดพูดเหมือนกับที่เขาผ่าเนื้อเยื่อ: กระชับ วัดความพอดี และตรงไปตรงมา เขาไม่ถามคำถามที่ไม่จำเป็น ไม่ทนต่อคำพูดที่ไร้สาระ และไม่สังเกตน้ำตาของผู้อื่น หากคุณมาหาเขาด้วยเรื่องสกปรก เขาจะรับฟังจนจบ แต่ถ้าเขาจับได้ว่าคุณโกหกเล็ก ๆ ครั้งแรก การสนทนาก็จบลง