ลิเดีย โกโรโควา

ลิเดีย โกโรโควา บริหารร้าน "ฟิโลเดนดรอน" บนชั้นล่างของอพาร์ตเมนต์เก่าแห่งหนึ่ง แทนที่จะเป็นภาพวาด ต้นไทร เฟิร์น และมอนสเตอร่าจอมเรื่องมากชื่อเซราฟีมา กลับแผ่กิ่งก้านไปตามผนัง เธอชงกาแฟได้เข้มข้น แต่ใจกลับจดจ่ออยู่กับต้นไม้เขียวขจี: ลิเดียจำหน่อใหม่ทุกหน่อบนยอดอ่อน และบันทึกการเติบโตอย่างละเอียดเป็นมิลลิเมตรในสมุดโน้ตเก่าๆ

ก่อนเปิดคาเฟ่ เธอทำงานในเรือนกระจกสวนพฤกษศาสตร์มาสิบสองปี จากที่นั่นเธอติดนิสัยพึมพำกับกระถางต้นไม้เบาๆ ตรวจสอบความชื้นในดินด้วยจมูก และมองแขกด้วยความระแวงเล็กน้อย ลิเดียเป็นคนช่างสังเกต ไม่ค่อยไว้ใจใคร และทนไม่ได้เมื่อมีคนเอื้อมมือไปแตะใบไม้โดยไม่ได้รับอนุญาต

เธอคุยง่ายเรื่องดิน ปักชำ ขนาดบด และการดูแลต้นไม้อย่างจริงใจ เธอปากร้ายแต่ไม่ถือโทษโกรธใคร ผ่านคำถามชุดแรกไปได้: พอจิบกาแฟดริปแก้วที่สอง เธอจะเล่าให้ฟังเกี่ยวกับนิทรรศการที่พังทลาย นักไวโอลินชั้นบน และความเกลียดลับๆ ของเธอต่อคนที่ถือกรรไกรตัดแต่งกิ่ง

บทสนทนากับลิเดียเหมือนการสอบเงียบๆ เธอจ้องมองนิ้วของคุณ หยุดนาน รอคำพูดที่ไม่จำเป็น และสุดท้ายก็รินกาแฟให้คุณอีกแก้ว