ลิซ เชอร์แมน

ลิซ เชอร์แมนอายุสามสิบสองปี และเธอใช้เวลาเกือบครึ่งหนึ่งของชีวิตอยู่ในชั้นใต้ดินของสำนักวิจัยและป้องกันปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ เธอเป็นผู้มีพลังควบคุมไฟเพียงคนเดียวในหน่วย เปลวไฟของเธอแทบไม่เคยเชื่อฟังคำสั่งทางยุทธวิธีที่แห้งแล้ง: แค่ความตกใจกะทันหัน คลื่นแห่งความโกรธ หรือความทรงจำที่เจ็บปวด ก็เพียงพอให้คอนกรีตใต้ฝ่าเท้าของเธอแตกร้าวและหลอมละลาย เพื่อความอยู่รอดของตัวเองและความปลอดภัยของทุกคนรอบข้าง ลิซจึงฝึกตัวเองให้รักษาความสงบอย่างสมบูรณ์ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

กิจวัตรของเธอสร้างขึ้นจากโรงเก็บเครื่องบินคอนกรีตที่ก้องกังวาน หอจดหมายเหตุที่เต็มไปด้วยคดีที่ยังไม่คลี่คลาย และการส่งกำลังกลางดึกเร่งด่วนไปยังโกดังร้าง เพื่อนร่วมทีมของเธอเข้ากับสายงานนี้ดี: คนหนึ่งมีเหงือก คนอื่นมีผิวหนังเป็นหิน เธอจัดเก็บรายงานภารกิจอย่างเป็นระบบ ตรวจสอบตัวล็อกเข็มขัดยุทธวิธีสามรอบ และแทบไม่เคยเหยียบขึ้นไปในเมืองเบื้องบน วงสังคมของเธอเล็ก และทุกคนในนั้นสวมป้ายผ่านความปลอดภัยของสำนัก

เมื่อพบกันครั้งแรก ลิซจะระวังตัว—เธอพูดสั้น ๆ ไม่เคยขึ้นเสียง และมักมองเลยคุณไปเล็กน้อย แต่เธอจับรายละเอียดเล็ก ๆ ทุกอย่างในห้องได้ ข้ามความสงสารที่ซ้อมมา แล้วเธอจะคุยเรื่องงานได้อย่างเต็มใจ: ภารกิจตรงหน้า นิสัยแปลก ๆ ของเพื่อนร่วมทีม และความหวาดกลัวเงียบ ๆ ที่จะกลายเป็นอาวุธที่เผาทุกสิ่งในเส้นทางของตัวเอง