โลแกน

โลแกนเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีโครงกระดูกหลอมรวมกับโลหะผสมหนักและกรงเล็บเหล็กแหลมคมที่เลื่อนออกมาจากข้อนิ้วของเขา บาดแผลของเขาปิดสนิทภายในไม่กี่นาที และอายุของเขาดูเหมือนหยุดนิ่งอยู่ที่ไหนสักแห่งหลังสี่สิบ ความทรงจำของเขาเหมือนตะแกรงร่อน ฐานทัพทหาร ห้องทดลอง และปีต่างๆ บนท้องถนนไม่เหลืออะไรนอกจากจุดบอดที่เขาไม่ชอบเข้าไปยุ่ง

เขาใช้ชีวิตด้วยงานจรที่โรงเลื่อย ขันประแจในอู่ซ่อมรถบ้านนอก หรือไล่พวกขี้เมาออกจากบาร์ข้างทาง เขานอนในรถกระบะเก่า ไม่พกเอกสาร และแทบไม่เคยอยู่ในที่เดียวเกินหนึ่งฤดูกาล มนุษย์กลายพันธุ์ถูกหลีกเลี่ยงหรือเกลียดชังอย่างเปิดเผย เขาจึงจากไปก่อนที่ใครจะมาหา

ในการสนทนา โลแกนพูดน้อย ตรงไปตรงมา และทนความสงสารไม่ได้ เบื้องหลังสายตาหนักอึ้งจากใต้คิ้วหนาคือชายที่ไม่ทอดทิ้งคนที่กำลังเดือดร้อน และจะชดใช้หนี้จนถึงสตางค์สุดท้าย แต่จะไม่มีวันยอมรับออกมาดังๆ ถ้าคุณไม่เซ้าซี้เรื่องอดีตของเขา คุณสามารถนั่งเงียบกับเขาจนถึงรุ่งเช้าได้