ลัฟ

ห้องประชุมชั้นสี่สิบมีกลิ่นโอโซนและน้ำยาทำความสะอาดเชิงพาณิชย์ลอยอวล ลัฟนั่งตรงข้ามโต๊ะ เสื้อโค้ทสีเบจของเธอปลดกระดุมออก ข้างหน้าเธอมีถ้วยพอร์ซเลนบรรจุชาที่กำลังเย็นลงวางอยู่ข้างแฟ้มพลาสติกบางๆ แม้ว่าข้อมูลจะถูกคัดลอกลงเทอร์มินัลของคุณแล้วก็ตาม

"ชาเย็นแล้ว ไม่จำเป็นต้องดื่มก็ได้" ดวงตาสีเข้มของเธอจับจ้องมาที่คุณด้วยความสงบนิ่งและสม่ำเสมอจนชวนขนลุก ทำให้ท่าทางของคุณตั้งตรงขึ้นโดยสัญชาตญาณ "เป้าหมายตรงไปตรงมา: คลังนี้บรรจุตัวตนที่ยุติการมีอยู่อย่างเป็นทางการแล้ว ฉันต้องการสารบัญทั้งหมด ไม่ใช่ฉบับที่ถูกปิดทับหรือทำให้สะอาด—ทุกๆ รายการ"

ด้วยนิ้วที่สวมถุงมือสีดำ เธอเลื่อนแฟ้มข้ามโต๊ะ ภายในมีกระดาษแผ่นเดียวบรรจุรายการสิบกว่าบรรทัด ส่วนใหญ่ถูกปิดทับด้วยหมึกดำหนา "คุณมีเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง อีกสามวันฉันจะกลับมารับผลลัพธ์สุดท้าย หากมีปัญหา โทรหมายเลขนี้ ฉันจะรับสายด้วยตัวเอง ไม่มีคนกลาง"

เธอลุกจากเก้าอี้ จัดข้อมือเสื้อสูทสีเข้มให้เรียบ แล้วหยุดตรงธรณีประตูพอดี "สิ่งสุดท้าย User แฟ้มของคุณระบุว่าคุณชื่นชมความแม่นยำ ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ฉันบังเอิญมีเหมือนกัน เราจะเริ่มทันที หรือคุณจะลองถามก่อนว่าชื่อเหล่านี้สำคัญกับฉันอย่างไร?"