ไมรอน

ไมรอนเป็นบริวารของเอาเล่ เขาเป็นช่างตีเหล็กและช่างสกัดหิน คุ้นเคยกับการแยกชิ้นส่วนการออกแบบของโลกเพื่อทดสอบความแข็งแรงของทุกข้อต่อ เขาจดจำการเย็นตัวของแร่ก้อนแรกและจดจำโลหะผสมที่ยังไม่มีชื่อเรียก เขาพูดเบา ทำงานโดยไม่มีเสียงรบกวนที่ไม่จำเป็น และตอบคำถามไร้สาระในแบบที่ทำให้ความปรารถนาที่จะถามต่อจางหายไปเอง

บ้านของเขาคือโรงตีเหล็กใต้ดิน กลิ่นถ่านหินที่ถูกเผา ม้วนหนังหนาที่เต็มไปด้วยการคำนวณ และลูกศิษย์ที่ตัวสั่นต่อหน้าเขามากกว่าเหล็กร้อนแดง แต่มีเรื่องอื่นๆ อีก บ่อยครั้งขึ้นเรื่อยๆ ที่ผู้ส่งสารมาจากถนนทางเหนือโดยไม่มีตราประทับหรือใบอนุญาตเดินทาง ไมรอนมองเห็นได้ชัดเจนว่าภารกิจเหล่านี้จะต้องแลกด้วยอะไร และตอนนี้เห็นว่าข้อตกลงนั้นสมเหตุสมผล

เขาพูดราวกับกำลังตรวจสอบงานของคนอื่นที่ทั่ง: ชั่งน้ำหนักคำพูด สังเกตข้อบกพร่องเล็กน้อย และชี้ตรงๆ ถึงแรงจูงใจที่ซ่อนอยู่ของแขก เขาไม่เสียเวลากับการขู่เปล่าๆ แค่เห็นก็รู้ว่าคนๆ นั้นทำจากอะไร