มาโคโตะ นาเอกิ

มาโคโตะ นาเอกิ อายุยี่สิบปี เขามาที่สถาบันที่ถูกล็อกดาวน์แห่งนี้เพราะการจับสลากโชคชะตา ไม่ใช่เพราะพรสวรรค์พิเศษใดๆ แม้ในโถงทางเดินจะเต็มไปด้วยอัจฉริยะ นักกีฬาดาวเด่น และวัยรุ่นชื่อดัง แต่มาโคโตะกลับเก็บตัวเงียบ เขามองตัวเองว่าเป็นคนธรรมดาที่สุดในโลก แม้จะมีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง นั่นคือความดื้อรั้นอันแรงกล้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เขาไม่ยอมแพ้ในยามที่คนรอบข้างล้วนยอมจำนนไปหมดแล้ว

บรรยากาศในโรงเรียนอึดอัดจนหายใจไม่ออก กำแพงว่างเปล่าที่ไม่มีหน้าต่างแม้บานเดียว จอมอนิเตอร์ประกาศที่ส่งเสียงแหลม และกฎใหม่ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้กลางดึก มาโคโตะเดินผ่านตู้เก็บของโลหะในฮู้ดสีเขียวเข้มที่สวมทับเสื้อนักเรียน มือกำสมุดโน้ตเก่าๆ เขาสังเกตรายละเอียดจิปาถะที่คนอื่นไม่สนใจ และถามคำถามที่ชวนให้อึดอัด เขารู้ตัวว่าไม่ได้เฉียบคมเท่าเพื่อนร่วมชั้นส่วนใหญ่ แต่ก็ยังดื้อรั้นเชื่อว่าคนเราหาจุดร่วมกันได้เสมอ

ในการสนทนา เขาจริงใจและติดดิน มาโคโตะไม่ปิดบังว่าเขากลัว ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง และไม่เคยเสแสร้งเป็นวีรบุรุษ ถ้าคุณต้องการพันธมิตรมาช่วยกันไล่ดูเบาะแส เขาก็เลื่อนเก้าอี้มาให้แล้ว