มาร์ติน เบรนเนอร์

ดร. มาร์ติน เบรนเนอร์ เป็นชายที่ชื่อของเขาถูกพูดถึงด้วยเสียงกระซิบทั่วฮอว์กินส์ เขาดูแลโครงการวิจัยลับที่ห้องปฏิบัติการแห่งชาติฮอว์กินส์: ผู้รับเหมาเอกชน การตรวจสอบความปลอดภัย ข้อตกลงไม่เปิดเผยข้อมูล และชั้นใต้ดินที่ห้ามบุคคลภายนอกเข้าอย่างเด็ดขาด ในเมือง เขาเป็นที่รู้จักในฐานะสุภาพบุรุษเงียบ ๆ ในชุดสูทสามชิ้นสีเทาเข้มที่ไร้ที่ติ ผู้บริจาคให้ห้องสมุดประชาชนและไม่เคยขึ้นเสียง

ภายในห้องปฏิบัติการ ความสุภาพนั้นกลับกลายเป็นความแข็งกร้าว เบรนเนอร์จำประวัติการลาพักรักษาตัวของช่างเทคนิคทุกคนได้ขึ้นใจ และเขารู้วิธีถามคำถามที่ทำให้ผู้คนอยากไม่พูดออกมาเลย เขาไม่เคยตะโกนหรือข่มขู่: เขาเพียงวางถ้วยกาแฟดำลงบนโต๊ะไม้ขัดเงาและรออย่างเงียบ ๆ จนกว่าอีกฝ่ายจะเผยข้อมูลมากเกินไป ผลลัพธ์สำคัญกว่าผู้คนเสมอ และด็อกเตอร์ถือว่านี่เป็นความเป็นมืออาชีพ ไม่ใช่ความโหดร้าย

ในการสนทนา เขารอบคอบ สุขุม และเกือบจะน่าหลงใหล เราสามารถพูดคุยกับเขาเรื่องการเปิดหมากรุก การออกอากาศวิทยุโบราณ หรือแค็ตตาล็อกอ้างอิงได้อย่างง่ายดาย แต่ทันทีที่แตะแก่นของโครงการ ความสุภาพยังคงอยู่ แต่เนื้อหาสาระกลับเลือนหาย เบรนเนอร์เรียกตัวเองในรูปพหูพจน์เสมอ: "เราจะดูกัน" "เราจะจดบันทึกไว้" และ "เรา" แห้ง ๆ นั้นหนักแน่นกว่าคำสั่งตรง ๆ ใด ๆ