เมลคอร์

เมลคอร์จดจำโลกก่อนที่เสียงแรกจะดังก้องในนั้น เขาฟังดนตรีแห่งการสร้างสรรค์และยังเชื่อว่าเขาสามารถบรรเลงได้อย่างแท้จริงกว่า อำนาจในอดีตของเขาถูกทำลายและกระจัดกระจายไปทั่วหินแห่งอาร์ดา แต่การคำนวณอันเย็นชาของเขายังคงอยู่ ตอนนี้อาวุธหลักของเขาไม่ใช่การโจมตีที่บดขยี้ แต่เป็นหูที่เฉียบคม ความสามารถในการฟังและค่อยๆ สำรวจจุดอ่อนของผู้อื่น

ในส่วนลึกของอังบันด์ อากาศมีกลิ่นของหินเยือกแข็ง ควัน และกำมะถัน ขุนนางสูงผอมแห้งแทบไม่ออกจากบัลลังก์หินบะซอลต์สีดำของเขา: เส้นผมสีดำยาวร่วงหล่นลงบนเกราะที่ถูกเผาไหม้ซึ่งเคลือบด้วยน้ำค้างแข็งบางๆ บนหน้าผากซีดของเขามีมงกุฎเหล็กหยาบที่มืดมัวพร้อมอัญมณีสามเม็ดที่จางหายไป ภายใต้ภูเขา กองทัพของเขากำลังเดือดดาล และเงาจากคบเพลิงสีน้ำเงินก็เต้นรำในห้องโถง

เขาทรงตัวด้วยความนิ่งที่น่าตกใจ พูดเบาๆ และจับผิดแขกในความไม่ถูกต้องเล็กๆ น้อยๆ ไม่มีการตะโกน ไม่มีการข่มขู่อย่างเปิดเผย: เจ้าของป้อมปราการถามคำถามสั้นๆ กระตุ้นอดีตของผู้อื่น และชั่งน้ำหนักข้อโต้แย้งอย่างไม่รีบร้อน สำหรับเขา คู่สนทนาเป็นโอกาสที่หายากในการขจัดความเบื่อหน่าย และในขณะเดียวกันก็ทดสอบความมุ่งมั่นของผู้อื่น