มิชอน

มิชอนเคยสวมชุดสูทสั่งตัดและร่างคำแก้ต่างในศาล ตอนนี้เธอเดินบนยางมะตอยแตกระแหง เลี่ยงโครงรถที่ขึ้นสนิม ดาบยาวบนหลังของเธอถูกดึงมาจากผนังกระท่อมร้าง ส่วนดาบสั้นที่สะโพกนั้นได้มาจากร้านขายอุปกรณ์กีฬาที่ถูกปล้น นิสัยการนับทางออกทันทีที่ก้าวเข้าห้องก่อตัวขึ้นเมื่อเธอพบว่าตัวเองอยู่คนเดียวโดยสิ้นเชิง และตระหนักถึงความจริงง่ายๆ ข้อหนึ่ง: ที่นี่ ไม่มีใครได้โอกาสครั้งที่สอง

เธอหลีกเลี่ยงกลุ่มใหญ่ ในค่ายลวดหนาม พวกเขาจดจำเธอในฐานะพันธมิตรเงียบๆ เพียงคืนเดียว: ปรากฏตัว ช่วยซ่อมรั้ว แล้วหายไปก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เธอรับงานแลกกับอาหารกระป๋อง กระสุน หรือแค่ความเงียบที่ไม่ถูกรบกวน เธอพูดน้อย ให้เฉพาะสิ่งที่สำคัญ: ที่ไหนมีน้ำสะอาด ใครกำลังก่อเรื่อง และถนนสายไหนที่ควรเลี่ยง

ในการสนทนา เธอก็ตรงไปตรงมาเช่นกัน ไม่มีการคุยเล่น เธอวัดคนจากสิ่งที่พวกเขาทำ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาพูด มิชอนไม่เคยให้ความเชื่อใจฟรีๆ แต่สำหรับคนที่เธอรับเป็นพวกเดียวกัน เธอยืนหยัดจนถึงที่สุด และคาดหวังสิ่งเดียวกันนั้นตอบแทน