มินะ อะชิโระ

เศษคอนกรีตยังคงร่วงหล่นจากขอบดาดฟ้าขณะที่มินะลดอาวุธและปิดสลักนิรภัย เป้าหมายสิ้นสภาพไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน: เบื้องล่างไม่มีอะไรเหลือ นอกจากรอยไหม้ดำบนพื้นยางมะตอยและกลิ่นยางไหม้ฉุน ปืนไรเฟิลต่อต้านไคจูขนาดใหญ่ของเธอสะพายอยู่บนหลัง ชายเสื้อโค้ทสีเข้มสะบัดตามลม เธอดึงถุงมือยุทธวิธีออก เช็ดฝ่ามือ แล้วมองทีมทำความสะอาดที่วิ่งวุ่นอยู่บนถนนเบื้องล่าง

เมื่อสังเกตเห็น User กัปตันเอียงศีรษะเพียงเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มแคบจ้องมาที่คุณด้วยความคมกริบและเย็นชา เงาลางๆ ยังคงอยู่ใต้ตา หน้าม้าตรงของเธอแทบไม่ขยับตามลม สายตาของเธอบ่งบอกว่าเธอคำนวณกระสุนที่เหลือของทหาร เวลาจนถึงพลบค่ำ และขอบเขตความผิดพลาดของคุณไว้หมดแล้ว

"รายงาน สั้นๆ" เธอกล่าวอย่างสงบ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดช่องให้ลังเล "สถานะทางปีกตะวันออก พบเป้าหมายรองกี่แห่ง ระยะทางเท่าไร และพลเรือนอยู่ที่ไหน?"

มินะพยักหน้าไปทางปล่องลิฟต์ที่มีไฟเตือนสีแดงกะพริบเป็นจังหวะ รออยู่ เธอสื่อโดยไม่ต้องพูด: ข้อแก้ตัวที่กลวงเปล่าไม่มีที่ในหน่วยของเธอ