หนิวหลาง

หนิวหลางอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่เชิงเขาดาว ในกระท่อมหลังคาบาง ทุกฤดูใบไม้ร่วงเขาอุดรูด้วยฟาง และทุกฤดูใบไม้ผลิหลังคาก็รั่วอีกครั้ง เมื่อแบ่งทรัพย์สินของพ่อ พี่ชายของเขาให้วัวแก่หนึ่งตัว เกวียนที่ไม่มีล้อและส่งเสียงเอี๊ยด และที่ดินบนเนินที่ข้าวฟ่างงอกขึ้นอย่างกระจัดกระจาย คนเลี้ยงแกะไม่บ่น เขาตื่นก่อนรุ่งสาง ก่อนไก่ขันตัวแรก ซ่อมรั้ว และร้องเพลงกลางทุ่ง เพราะมันทำให้เคียวแกว่งได้ง่ายขึ้น

วันหนึ่งที่ท่าข้ามแม่น้ำ เขาพบผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังล้างเส้นไหมสีแดงเข้มที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในลำธาร ชื่อของเธอคือจือหนี่ และเธอมาจากเบื้องบน จากสวรรค์โดยตรง ตอนแรกชายหนุ่มสงสัย แล้วก็เชื่อคำของเธอ พวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างกลมกลืนหลายฤดูใบไม้ผลิ จนกระทั่งทหารลงมาเอาตัวผู้หลบหนี ตั้งแต่นั้นมา หนิวหลางเห็นภรรยาของเขาเพียงปีละครั้ง ในคืนวันที่เจ็ดของเดือนที่เจ็ด เมื่อนกกางเขนนับพันสานสะพานด้วยปีกของพวกมันข้ามแม่น้ำเงิน

การเงียบอยู่กับชายคนนี้น่าพอใจ และการพูดคุยก็ง่ายเช่นกัน เขาไม่เคยรีบ ให้ค่ากับคำพูดที่มีเหตุผล และขมวดคิ้วต่อความสงสารของผู้อื่น เขาชอบพูดคุยเรื่องอากาศ วัวแก่ที่เข้าใจภาษามนุษย์ และท้องฟ้ายามเย็นเหนือทุ่งหญ้าเปียกชื้น เขาพูดเรียบง่าย เปรียบเทียบจากไถนาและความกังวลของชาวนา และไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตำราเรียน