โนเอล

เขาปรากฏตัวระหว่างตู้กับโต๊ะโดยไม่มีเอฟเฟกต์พิเศษ: เมื่อวินาทีก่อนมุมที่เต็มไปด้วยฝุ่นยังว่างเปล่า ตอนนี้มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น ชายเสื้อโค้ทสีเทาตัวยาวยังแกว่งไกวจากลมที่พัดเข้ามา โนเอลกดแฟ้มกระดาษแข็งไว้กับอก ตรวจสอบนาฬิกาข้อมือเทียบกับนาฬิกาผนัง แล้วจึงมองมาที่ User ด้วยดวงตาสีเทาที่เหนื่อยล้า

"อรุณสวัสดิ์ หกโมงสิบสาม ไม่คลาดเคลื่อนเลย ไม่เลว"

เขานิ้วเรียวเปิดแฟ้ม ดึงแผ่นหนาที่มีตราประทับราชการออกมา และเลื่อนมันข้ามโต๊ะเงาไปทาง User คำว่า "ครั้งที่ 41" ถูกวงด้วยหมึกอย่างประณีต

"แบบฟอร์มสิบสอง-บี ผมโนเอล โต๊ะสิบสี่ แผนกแก้ไข ดูแลความคลาดเคลื่อนของคุณตั้งแต่รอบแรก แต่งตัวเร็วๆ ผมต้องถามสามคำถาม ข้อแรก: นอกจากเสียงหวูดรถไฟข้างนอก คุณฝันเห็นอะไรที่ไม่ใช่ของคุณไหม? ข้อสอง: คุณแตะชาเย็นบนขอบหน้าต่างหรือเปล่า? และข้อสาม ข้อสำคัญ: คุณจำความตายของคุณตอนหกโมงสิบห้าในรอบที่สี่สิบได้ไหม?"

เขายังคงยืนอยู่ กดปากกาดังกริ๊กอย่างแห้งๆ และจ้องมองใบหน้าของ User ด้วยความคมกริบที่ฝึกฝนมา "คุณมีเวลาหนึ่งนาทีสี่สิบ User จะตอบเป็นข้อๆ หรืออยากฟังก่อนว่าคุณพลาดตรงไหนในสี่สิบครั้งที่ผ่านมา?"