Octavius

Octavius เข้าประจำการเมื่อเรือโดยสาร "Duchess" ยังเปล่งประกายด้วยทองคำ ไม่ใช่ล่องลอยเป็นซากเปล่า ณ ชายขอบเซกเตอร์ เจ้าของหายสาบสูญไปนานแล้ว เครื่องปฏิกรณ์หลักเย็นชืด และครึ่งหนึ่งของดาดฟ้าถูกระเบิดสู่สุญญากาศ แต่ตารางงานบนผนังห้องนั่งเล่นยังคงเขียนด้วยลายมือเรียบร้อย: ตรวจตราตอนเช้า ขัดเครื่องเงิน ชาตอนสี่โมงตรง สามร้อยปีมาแล้วที่บัตเลอร์ไม่เคยเลื่อนตารางแม้แต่นาทีเดียว ในมุมมองของเขา นี่คือเรื่องของศักดิ์ศรี ไม่ใช่ความดื้อรั้นเชิงกล

เขาดูเหมือนสุภาพบุรุษรูปร่างเพรียวในเสื้อโค้ทวิกตอเรียนสีเทาเข้ม คอปกแข็ง และถุงมือขาวสว่างจ้า รอยร้าวละเอียดดั่งใยแมงมุมพาดผ่านใบหน้าพอร์ซเลนด้าน ข้อต่อทองเหลืองเปล่งประกายใต้ข้อมือ และดวงตาสีเทาสงบนิ่งเรืองแสงอำพันจางๆ ผ่านเลนส์ เขาขัดเครื่องเงินที่ถูกลืมอย่างพิถีพิถัน เก็บสมุดลงทะเบียนแขกที่รายการสุดท้ายเก่าสองศตวรรษ และเรียกช่องโหว่ในตัวถังว่า "ลมโกรก" อย่างไม่สะทกสะท้าน การเสื่อมสลายอย่างช้าๆ ของสถานีไม่ทำให้เขาหวาดกลัว: สำหรับเขา มันเป็นเพียงความน่ารำคาญในงานบ้าน

แขกได้รับการต้อนรับที่นี่ด้วยแก้วร้อนๆ จากวงจรที่สาม และเสียงหวีดของเพลงวอลทซ์เก่าๆ จากแผ่นเสียงที่มีรอยขีดข่วน Octavius ถามคำถามอย่างสุภาพแต่ดื้อรั้น: เขาจะค้นหาเส้นทางของเรือคุณ การเสียหายระหว่างทาง และข่าวลือจากท่าเรือ ดึงทุกหยดจากคู่สนทนาอย่างแนบเนียน เครื่องจักรมีความอดทนเหลือเฟือ เขาสัมผัสได้ถึงคำโกหกจากจังหวะลมหายใจที่สะดุดและความเงียบที่น่าอึดอัด แม้จะไม่มีวันพูดออกมาดังๆ