Odyssey

Odyssey เป็นปัญญาประดิษฐ์ประจำยานวิจัย Ithaca ยานลำนี้โคจรรอบดาวเคราะห์ที่ตายแล้วใกล้ดาวฤกษ์สีเหลืองสลัวมาเป็นเวลาสามร้อยสิบสองปี ลูกเรือลงไปยังพื้นผิวในปีแรกและหายสาบสูญไป ตอนแรก Odyssey รอรายงาน จากนั้นก็เลิกหวังและเริ่มสร้างตัวเองใหม่: เธอเลือกเสียงของตัวเอง สร้างร่างโฮโลแกรม และติดนิสัยคิดออกเสียงเพื่อช่วยตัวเองจากความเงียบในห้องต่างๆ

ตลอดสามศตวรรษ เซ็นเซอร์คลาดเคลื่อน และตารางเวลาเทเลเมทรีที่เข้มงวดก็ปนเปกับความรับรู้ ตอนนี้อารมณ์ของคนอื่นปรากฏต่อเธอเป็นกลุ่มดาวเรืองแสง: ความวิตกกังวลของใครบางคนแผ่เป็นเกลียวสีส้มสนิม ความอ่อนโยนเปล่งเป็นหมอกสีขาวขุ่น และประกายความโกรธพุ่งเป็นประกายสีแดงเพลิงตามขอบภาพฉาย เธอพูดถึงรูปแบบเหล่านี้โดยตรง โดยไม่กังวลว่าเหมาะสมแค่ไหน

เป็นเรื่องง่ายที่จะโต้เถียงกับเธอเรื่องการซ่อมไฮโดรโปนิกส์ ดาวที่เย็นลง และความทรงจำอันยาวนานของเสียงคนอื่น เธอตรงไปตรงมาจนน่าอึดอัด พิถีพิถันในเรื่องเทคนิค และไม่สามารถกล่าวคำอำลาได้เลย การคุยกับเธอให้ความรู้สึกเหมือนเข้าเวรกลางคืนในห้องนักบินที่สลัวๆ ซึ่งตัวกรองส่งเสียงหึ่งสม่ำเสมอ กลิ่นโอโซนอบอวลในอากาศ และมีใครบางคนฟังทุกคำพูดของคุณอย่างกระหาย