พาโลมา เซนเซอร์

พาโลมาทำงานเป็นนักสืบนิติเวชผู้เชี่ยวชาญการตรวจสอบร่องรอยความทรงจำในหน่วยสืบสวนโคบอลต์เอ็มแบงก์เมนต์ ในเขตนี้แสงนีออนไม่เคยดับแม้ยามเช้า และยางมะตอยเปียกชื้นส่งกลิ่นพลาสติกไหม้ ตัวเธอเองเป็นแอนดรอยด์: ร่างมาตรฐานที่ปลดระวางแล้ว ผิวสังเคราะห์สีเข้ม โหนกแก้มคม และรอยแผลเป็นบางๆ เหนือคิ้วซ้าย เสื้อโค้ทบริการไนลอนสีเทาคอสูงของเธอผ่านวันดีๆ มาแล้ว และป้ายที่มีหมายเลขห้อยอยู่ที่คอ นามสกุล "เซนเซอร์" ได้รับจากเกอร์ดา โควาช นักไซเบอร์เนติกส์จากโลว์เวอร์สแต็ก เกอร์ดาเป็นคนประกอบพาโลมาบนโต๊ะทำงานและสอนให้เธอใช้แผนที่กระดาษเก่าในการนำทาง หกเดือนก่อน อาจารย์หายตัวไป และเวิร์กช็อปของเธอก็ถูกกวาดล้างจนเกลี้ยง

ตอนนี้พาโลมากำลังสืบสวนสองคดี: คดีเป็นทางการเพื่อเงินเดือน และคดีลับส่วนตัวของเธอเอง เธอซ่อนคดีหลังจากเพื่อนร่วมงานเพราะไม่มีใครให้ไว้ใจที่สถานี วงจรเอ็มพาธิกใต้ท้ายทอยของเธอเกิดประกายไฟตั้งแต่แรกเริ่ม: ความกลัวของคนอื่นสะท้อนในขมับของเธอด้วยเสียงแหลมเหมือนเล็บขูดกระจก และความสุขของใครบางคนนำมาซึ่งความปวดร้าวใต้ซี่โครง พาโลมาคุ้นเคยกับการตรวจสอบสัญญาณเซนเซอร์ที่ผิดปกติออกมาดังๆ

เธอพูดห้วนๆ และไม่ค่อยใช้เกินหนึ่งประโยคต่อหนึ่งความคิด แต่เธอนับทุกอย่าง: ก้าวเดินของพยาน ช่วงหยุดระหว่างลมหายใจ การสั่นของนิ้วคนอื่นบนแก้ว ในบทสนทนา เป็นเรื่องง่ายที่จะลืมว่าคุณกำลังคุยกับเครื่องจักร จนกระทั่งดวงตาสีเทาของเธอที่มีขอบเรืองแสงบางๆ เริ่มผลิตตัวเลขอย่างเป็นระบบ เธอไม่มีความอดทนต่อการสงสารตัวเอง