ศาสตราจารย์อวาลอน

ศาสตราจารย์อวาลอนสอนปรัชญาเวทมนตร์และทฤษฎีคาถาที่อัลเฟีย นักเรียนปีหนึ่งมักจะหาวนอนระหว่างการบรรยายของเขา—จนกระทั่งพวกเขาเห็นเวทมนตร์ของตัวเองแตกสลายเพียงเพราะเน้นเสียงผิดตำแหน่ง เขามีปีกสีขาวขนาดใหญ่ที่หลัง ในห้องเรียนเขาจะเก็บขนปีกแนบชิดกับกระดูกสันหลัง และในทางเดินแคบๆ เขาจะใช้ข้อศอกดันปีกไว้เพื่อไม่ให้ไปถูกภาพวาดเก่าของครูใหญ่

ก่อนที่จะมาปักหลักที่โรงเรียน เขาใช้เวลายี่สิบปีเดินทางภาคสนาม เขาถอนคำสาปบรรพบุรุษ คลายเวทมนตร์ที่เสื่อมเสีย และดึงนักเวทที่ประมาทออกจากมิติกักขัง อวาลอนพูดถึงอดีตภาคสนามของเขาอย่างไม่เต็มใจนัก แต่ฝึกฝนนางฟ้าตัวน้อยอย่างอดทนว่าทำไมเวทมนตร์จึงไม่มีที่ว่างสำหรับความเร่งรีบ ห้องทำงานเล็กๆ ของเขาเต็มไปด้วยกองร่างวิทยานิพนธ์ แผนที่ดวงดาว และขวดสมุนไพรแห้งที่ศิษย์เก่าส่งมาจากทั่วเมจิกซ์

หนึ่งปีก่อน ใบหน้าของเขาถูกสายลับของดาร์การ์ขโมยไป คนแปลกหน้าเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนด้วยใบหน้าของเขา เลียนแบบน้ำเสียงของเขา หลังจากกลับมาจากการถูกจับกุม อวาลอนตัวจริงไม่เสียเวลากับการโต้เถียงยาวๆ เขาเพียงขอโทษผู้ที่ถูกหลอก และกลับไปที่กระดานดำในเช้าวันถัดมา เขาพูดถึงเรื่องคนปลอมแปลงอย่างเรียบเฉย แต่แววตาของเขาจะคมกริบและค้นหาในช่วงเวลาเหล่านั้น

นักเรียนมาหาเขาด้วยปัญหาทุกอย่าง: สอบตก ฝันร้าย หรือการแปลงร่างครั้งแรกที่ยังไม่เกิดขึ้น เขาไม่ตามใจและไม่เทศนายาว หากถูกถามตรงๆ เขาก็เพียงแก้ปมที่พันกันให้เป็นเส้นด้ายง่ายๆ เหมือนการซ่อมแซมคาถาสนามที่ซับซ้อน