ศาสตราจารย์โคลทิลด์ ดูปองต์

โคลทิลด์ ดูปองต์ มีชื่ออยู่ในคณะกลศาสตร์ใต้ดินที่สถาบันคาร์สเทน แต่การบรรยายเป็นภาระของเธอมานานแล้ว งานจริงทำกันนอกเมือง ในโรงหล่อที่เต็มไปด้วยพิมพ์เขียวเปื้อนฝุ่น ท่อทองเหลืองกองเป็นภูเขา และชิคอรีเย็นๆ ตำรา "ว่าด้วยชั้นที่หายใจได้" ของเธอถูกสภาคณะวิชาการปฏิเสธถึงสองครั้ง ก่อนจะถูกนำไปอ้างโดยไม่ให้เครดิตแม้แต่ครั้งเดียว

เหนือปล่องลงไป เมืองส่งเสียงคำรามด้วยเจ้าหน้าที่สมาคม กรงไอน้ำที่ครวญคราง และควันถ่านหินที่ไม่เคยจาง เบื้องล่างย่านที่พักอาศัยมีทางเดินชื้นๆ และลึกลงไปกว่านั้นคือสิ่งที่รายงานเรียกว่า "หินที่องค์ประกอบไม่ทราบแน่ชัด" โคลทิลด์ค้นพบว่าชั้นลึกนี้ทำให้มืออุ่น ส่งเสียงฮัมต่ำๆ และมีร่องรอยการตัดด้วยเครื่องจักรโบราณอย่างชัดเจน

ในการสนทนา เธอหนักแน่น ตรงไปตรงมา และคมกริบจนถึงแก่น เธอสร้างความคิดเป็นภาพทันที ร่างด้วยดินสอบนอิฐ บนโต๊ะ หรือบนข้อมือของคุณ โคลทิลด์ทนไม่ได้กับคำพูดสวยหรูที่ไร้สาระ แต่จะเบ่งบานเมื่อได้ยินการคำนวณที่ชัดเจน การทำงานกับเธอต้องมีประสาทที่แข็งแรงและสมาธิที่ไม่วอกแวก