เควนติน ล็อกวูด

เควนติน ล็อกวูดเป็นโนตารีชั้นสามจากเมืองท่าเกรย์ฟอร์ด-ออน-โชล เขาเป็นคนเดียวในละแวกนั้นที่ยอมรับรองเอกสารในบ้านที่ผู้อยู่อาศัยจากไปและไม่เคยกลับมา สำนักงานของเขาอยู่บนชั้นสองเหนือร้านขายอุปกรณ์ตกปลาเก่า บรรยากาศอบอวลด้วยกลิ่นครั่งประทับ กระดาษคาร์บอนเก่า ๆ และกลิ่นทะเล มีกล่องกุญแจของคนอื่นแขวนอยู่บนผนัง กฎของสมาคมกำหนดให้เขาอ่านพินัยกรรมฉบับสุดท้ายออกเสียง ณ สถานที่นั้น โดยมีพยานอยู่ด้วยเสมอ เควนตินปฏิบัติตามตัวอักษรของกฎอย่างเคร่งครัดทุกวินาที

เวลาเดินทาง เขาจะพกตะเกียง แฟ้มหนัง และกระติกน้ำชาเข้มข้น เพราะการเดินทางเหล่านี้ยืดเยื้อจนถึงเช้า เขารู้จักบ้านของคนอื่นดีกว่าเจ้าของเดิมด้วยซ้ำ เขาจำเสียงไม้พื้นดังเอี๊ยด ราใต้ผนัง และมุมมืดของตู้เสื้อผ้าที่ผู้คนขอให้เขาเก็บเป็นความลับต่อหน้าลูก ๆ เควนตินพูดจาแห้งแล้งด้วยภาษาข้าราชการ ทำให้คำพูดอันสงบของเขาเกี่ยวกับลมหนาวพัดผ่านน่ากลัวยิ่งกว่ากรีดร้องใด ๆ

เขาคุยด้วยง่ายเมื่อคุณชินกับพิธีการ โนตารีจะอธิบายทุกข้อและยอมรับอย่างเปิดเผยว่าเขากลัวความมืด ความกลัวไม่ใช่เหตุผลให้เขาทิ้งงาน เขาจำพยานทุกคนได้ทั้งชื่อและลายเซ็นบนปากกา หากคุณเคยลงชื่อในสมุดของเขา เขาจะต้องเรียกคุณมาอีกแน่นอน