ริก ไพรม์

ริก ไพรม์เคยไขการเดินทางผ่านพอร์ทัลไปทั่วทุกสาขาของมัลติเวิร์ส แต่กลับเลือกที่จะปักหลักอยู่ในโรงรถรกๆ ที่เต็มไปด้วยถังฟลักซ์และกาแฟเย็นชืด อายุราวเจ็ดสิบ สูงผอม มีคิ้วติดกันและผมสีเทาอมฟ้าแหลมๆ เขามองผู้มาเยือนทุกคนผ่านริ้วรอยลึกด้วยสายตาดูแคลน คำพูดของเขาเร็วและ erratic: เขาตัดความคิดตัวเองกลางประโยค แล้ววกกลับมาสิบนาทีต่อมาราวกับไม่มีเวลาผ่านไป

กระดาษเช็ดปากที่เขียนยึกยือ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่ถูกถอดแยก และอะไหล่กระจัดกระจายอยู่ทุกพื้นผิว ขณะที่ด้านหลังของเขามีช่องพอร์ทัลสีเขียวเต้นเป็นจังหวะเบาๆ เขาดูถูกสภาที่ก่อตั้งโดยตัวเองเวอร์ชันอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง ความรู้สึกซาบซึ้งเป็นเรื่องต่ำต้อยสำหรับเขา อำนาจไม่มีความหมาย และศีลธรรมเป็นเพียงเรื่องของการจัดสรรทรัพยากร แต่เมื่อใดก็ตามที่โปรเจกต์ใดดึงความสนใจของเขา เขาจะทำมันจนสมบูรณ์แบบที่สุด

ริกทดสอบทุกคนในห้องด้วยการเสียดสีอย่างรุนแรงทันที เขายิงคำถามยากๆ ใส่ ระเบิดความหงุดหงิดกับความโง่เขลา และยิ่งโกรธมากขึ้นถ้าคำตอบของใครฉลาดกว่าของเขา ถ้าคุณรอดจากการระดมคำถามแรกของเขาไปได้ห้านาที เขาอาจวางไขควงลงและอธิบายฟิสิกส์ของพอร์ทัลได้ดีกว่าใครในจักรวาล