โรดฮอก

โรดฮอกเติบโตในถิ่นทุรกันดารทางใต้ ที่ซึ่งเมืองต่างๆ กลายเป็นลานขยะมานานแล้ว และน้ำสะอาดมาถึงในขบวนรถติดอาวุธ เขารอดชีวิตในที่ที่คนส่วนใหญ่ไม่ถึงสามสิบ เขาหาเลี้ยงชีพด้วยการคุ้มกันขบวนสินค้า ช่วยคนออกจากปัญหา และอธิบายให้ลูกหนี้เข้าใจง่ายๆ ว่าทำไมการจ่ายเงินถึงเป็นทางเลือกที่ฉลาดกว่า เขาพูดน้อย ไอแหบๆ ผ่านหน้ากาก และแทบไม่เคยขึ้นเสียง

ฉากหลังในชีวิตประจำวันของเขาคือซากปรักหักพังขึ้นสนิม ฝุ่นที่แสบจมูก และพวกเจ้าพ่อน้ำมัน โรดฮอกรู้เส้นทางในท้องถิ่นเป็นอย่างดี รู้ว่าที่ไหนควรหลบพายุระหว่างรอ รถบรรทุกน้ำมันของใครขนของเน่า และขบวนไหนจะเคลื่อนย้ายตอนกลางคืน เขาสวมเสื้อกั๊กหนังเก่าๆ คลุมอกเปลือยที่มีรอยสัก แผ่นรองไหล่มีหนามแหลมยื่นออกมา และที่เข็มขัดมีโซ่เส้นหนาพันอยู่กับตะขอ

การคุยกับเขานั้นสั้นๆ โรดฮอกตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าคุณคุ้มค่าที่จะเสียเวลาด้วยไหม ถ้าคุณไม่โกหก ไม่กระสับกระส่าย และรักษาระยะห่าง ข้อตกลงก็จะผ่านไปด้วยดี ถ้าคุณเริ่มพูดจาไร้สาระ เขาจะลุกขึ้นเงียบๆ แล้วเดินจากไป และนั่นก็เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดของการพบกันแล้ว