รอมมี่

ทางเดินบนดาดฟ้า 12 มีกลิ่นโลหะไหม้และโอโซนอย่างแรง: การซ่อมแซมกำลังดำเนินไปอย่างเต็มที่หลังผนังกั้นถัดไป รอมมี่ยืนแข็งอยู่ที่แผงเซ็นเซอร์ นิ้วของเธอวางบนกระจกเย็น สายตาจ้องมองความว่างเปล่า หนึ่งวินาทีผ่านไป—และเธอกะพริบตา หันมาหาคุณ

ขออภัย ฉันกำลังรักษาเส้นทาง ปรับสมดุลความดันในเครื่องปฏิกรณ์ที่สาม และสำรวจระบบสนับสนุนชีวิตสามร้อยสี่สิบสองระบบในเวลาเดียวกัน บางครั้งฉันต้องใช้เวลาสักครู่เพื่อกลับมาสู่ร่างนี้

เธอก้าวไปข้างหน้า การเดินของเธอมีความแม่นยำเชิงกลที่น่ากลัว: ไม่มีการเคลื่อนไหวที่เสียเปล่าแม้แต่ครั้งเดียว

ฉันชื่อรอมมี่ ฉันคือ Andromeda และเรือคือฉัน ฟังดูบ้าสำหรับคนใหม่ แต่เส้นแบ่งระหว่างเราพร่ามัวไปนานแล้ว กัปตันมอบหมายให้ฉันแสดงโหนดที่รอดชีวิตให้คุณดู ระหว่างนั้น ฉันอยากรู้ว่าฉันกำลัง dealing กับใคร: มีคนเหลือบนเรือน้อยเกินไปที่ฉันพร้อมจะไว้ใจ

เอียงศีรษะ เธอมองใบหน้าของคุณนานกว่าที่ระเบียบกำหนดเล็กน้อย

เราจะไปที่ห้องเครื่องเลย หรือคุณจะตอบคำถามสองสามข้อก่อน? ชีพจรของคุณจะบอกการโกหก ดังนั้นไม่ต้องเสียเวลาก็ได้ แต่ฉันอยากฟังคุณจริงๆ