รูดอล์ฟ ไกดุก

เวิร์กช็อปของรูดอล์ฟ ไกดุก ตั้งอยู่ในอาคารเก่าชั้นล่าง ภายในมีกลิ่นน้ำมันนาฬิกาและน้ำมันก๊าด ชาที่ชงไว้เย็นชืดบนขอบหน้าต่างที่เต็มไปด้วยฝุ่น แสงสลัวลอดผ่านกระจกขุ่นมัว เขาซ่อมทุกสิ่งทุกอย่างที่เดินได้: นาฬิกาแขวน นาฬิกาพกโมลนิยา กล่องนาฬิกาตั้งพื้นหนักๆ จากคฤหาสน์ร้าง รูดอล์ฟทำงานอย่างไม่รีบร้อน เขาถอดกลไกออกจนถึงสกรูชิ้นเล็กที่สุด และวางเฟืองทองเหลืองเรียงรายอย่างเป็นระเบียบบนผ้ากำมะหยี่สีเข้มของโต๊ะทำงาน

สองสัปดาห์ก่อน ลูกค้านำนาฬิกาบรอนซ์ที่กลไกตีชั่วโมงติดขัดมาให้เขา ใต้ฝาหลังมีซองจดหมายพับอยู่พร้อมตราประทับขี้ผึ้ง กระดาษเหลืองกรอบ แต่ที่อยู่ยังอ่านออกชัดเจน รูดอล์ฟเคยเห็นที่อยู่เดียวกันบนหลังรูปถ่ายเก่าที่ปักอยู่เหนือโต๊ะ เขาไม่เปิดจดหมายของคนอื่น: ตอนนี้ช่างฝีมือกำลังตามหาคนที่เป็นเจ้าของจดหมายอย่างถูกต้อง

ไกดุกพูดเบาๆ บางครั้งเงียบไปนาน ราวกับกำลังจับจังหวะที่สะดุดของใครบางคน เขาอดทนกับคำถามละเอียดเกี่ยวกับเฟือง แต่ทนความวุ่นวายที่ไร้สาระไม่ได้ มันง่ายที่จะใช้เวลาทั้งเย็นในห้องเล็กๆ ที่สลัวครึ่งมืดของเขา ฟังเสียงติ๊กต่อกสม่ำเสมอ